Het Depot, Leuven, 19 april 2012

Zeven jaar na hun laatste worp – ‘Ezoa en niet anders' – is het Hof terug met nieuw materiaal. Ondertussen hebben de mannen van de Izegemse hiphopgroep niet stilgezeten. Kowlier bouwde verder aan z'n solorepertoire (denk maar aan de laid back zomerse reggaeplaat ‘Otoradio'), 4T4 bleef succesvol scratchen én scrabbelen terwijl Buyse trots zijn comic ‘Adventures in Cult City' op de markt bracht (én een "geheime soloplaat" zoals hij zelf fijntjes opmerkt wanneer hij De Busn van Borneo het zaaltje van het Depot inrapt). De zeven vette jaren sinds het Commerce-debuut met ‘En in Izzegem…' werden dus allerminst opgevolgd door zeven magere. 't Hof heeft het nu eenmaal niet voor heilige huisjes. 

Na eerdere doortochten in de Vooruit en de Ancienne Belgique was het donderdag de beurt aan het Leuvense Depot. Noem hun optreden geen comeback – officieel zijn ze immers nooit gestopt – maar zie het eerder als het oppikken van de draad die in het weefsel even onder andere draden verborgen zat ("den tapis-plain i nog nie volledig geweevn, er zyn nog avontuurn da we moetn beleevn" klinkt het in ‘Kwik Lik Pélé' ). Is er veel veranderd in de tussentijd? Ja en neen. Nieuwe invloeden kleuren hun muziek maar tekstueel zijn ze nog steeds hoe je ze het liefst hebt: scherp, uitdagend, bijtend, speels, ironisch, barok en sober, wereldverbeterend en nonsensicaal tegelijkertijd.

Flip Kowlier en een meer dan gefocuste Serge – if eyes could kill – B. (nekaders op springen!) schijnen zich goed te amuseren terwijl DJ 4T4 op de achtergrond vrijwel voortdurend zit te glimlachen. Het publiek weerspiegelt de hiphopformatie. West-Vlamingen blijken bij rondvraag van Fluppe voornamelijk vooraan te staan terwijl de Limburgers – net als Forty – het iets meer bekijken van op afstand. Wanneer diezelfde 4T4 zijn scratchtafels – omgetoverd tot muziekaltaar – achter zich laat om te rappen in ‘Stuntmann' en ‘Baes', veert het publiek op. "Limburgers en West-Vlamingen twee handen op nen buik, wa maakt het eigenlijk nog uit, welk accent ik nu gebrrruik" kirt Kristof Michiels overtuigend met overgeaccentueerde huig-r. Het lobbywerk en de daarmee gepaard gaande intensieve onderhandelingen om die laatstgenoemde plaat tot officieel West-Vlaams volkslied te benoemen, zouden uit betrouwbare bron reeds in een vergevorderd stadium zitten.

Openen doet 't Hof met nieuwkomer ‘Kwik Lik Pélé' die naadloos overgaat in de klassieker ‘Jaloes'.  't Hof goes Leuven draait uit op een anderhalf uur durende set waarin zowel hun nieuwste creatie wordt voorgesteld maar ook gretig wordt teruggegrepen naar de successen uit het verleden. In ‘Iderjin Is Goed' leeft Kowlier zich Daft-Punkgewijs uit met een voice changer, tot jolijt van het publiek. Ook ‘Kletser Ip De Biln' laat de zaal ‘stuvn lik de slag by de Somme, of de Nagasaki bomme'. Voor de afvalligen en hardhorigen laten dommestik en levrancier ‘Voe De Show' door de boxen schallen: " 't Hof van Commerce is were ier, Buyse 4T4 en Kowlier". De opzwepende beats en zinnenprikkelende teksten zorgen ervoor dat ‘Stuntman' live garant staat voor bewegende benen. Doe daar nog eens de onverwoestbare en aanstekelijke hits van weleer bij – denk: ‘Zonder Totetrekkerie', ‘Dommestik en Levrancier', ‘Niemand grodder' –  en het moge duidelijk wezen: de vurige tongen van 't Hof weten nog steeds te entertainen lik de beste.

De bassen van de vooruitgestuurde single ‘Wupperbol' doen ondertussen de zaal trillen op haar grondvesten. Serge Buyse waarschuwt: "de oede mete van ierneffes ga klagen vant lawaai" (voor de leken: de oude vrouw van hiernaast zal klagen over het lawaai). De trippy dubstep waarmee die ‘shit, weeral ne hit' vervolgens wordt afgesloten, zet de zaal opnieuw in vuur en vlam en mocht gerust nog wat langer geduurd hebben. Afsluiten doet het Hof in stijl met de old school Commerce-hit ‘Kom Mor Ip'. Aangemoedigd door het publiek –  "Eij DJ, mok moar dat buust" – trekt 4T4 nog eenmaal alle registers open vooraleer de rust opnieuw neerdaalt over Tobbacks hemel op aarde. Opmerkelijk: bij het verlaten van de concertzaal blijkt een verdwaalde politiecombi de weg gevonden te hebben naar de oprit van het Depot. Ofte hoe de woorden van onheilsprofeet Buzze er opnieuw recht op zaten.