home muziek besprekingen film besprekingen concert besprekingen evenementen sites forum nieuws zoeken
Jeepers Creepers 2


Regie en scenario: Victor Salva
Met: Ray Wise, Jonathan Breck, Travis Schiffner, Eric Nenninger, Lena Cardwell e.a.
104 min. / USA / 16 jaar / 2003

Aan onze serie “horrorfilms waarvan we hoopten dat het geen serie zou worden, maar helaas”, kunnen we vanaf heden de titel ‘Jeepers Creepers’ toevoegen. Het origineel was een redelijk horrorfilmpje dat evenwel als een soufflé in elkaar zakte zodra het gevreesde monster effectief in beeld kwam. Dit vervolg, typisch een sequel waar niemand om gevraagd had, toont ons het monster vrijwel vanaf het begin, dus u weet wat dat wil zeggen: dertigjarigen die tieners spelen en gillend over het scherm hotsen, terwijl ze steeds dommere dingen doen en zeggen. Bloed dat regelmatig van het scherm afstroomt (het is nog niet zo erg als ‘Texas Chainsaw Massacre’, maar doe toch maar uw waterdichte schoenen aan) en ledematen die plots van locatie veranderen. Ik zou zeggen: dat wordt weer smullen voor de fans, maar de fans zijn doorgaans niet oud genoeg om de zaal binnen te mogen.

Deel twee begint enkele dagen na de gebeurtenissen uit de eerste film. Een titel aan het begin informeert ons dat elke 23 jaar dit mysterieus, vleermuisachtig monster wakker wordt om zich 23 dagen lang te voeden met mensenvlees. Op dag 22 pikt hij een jongetje van een jaar of tien mee dat in een korenveld vogelverschrikkers aan het ophangen is. Op dag 23 valt hij een schoolbus aan, waarin een basketballteam wordt vervoerd na een belangrijke wedstrijd. Een stel jongens dat zo uit de laatste editie van ‘Joepie’ zou kunnen komen en een drietal cheerleaders, stranden in het midden van een verlaten weg waar de hele film lang geen enkele andere wagen passeert – twee banden van de bus liggen volledig aan flarden, zodat het ding onbestuurbaar is geworden en om de zoveel tijd (wanneer de regisseur denkt dat het publiek het niet verwacht), krijgen ze af te rekenen met een volgende aanval van deze gevleugelde moordenaar met zware huidproblemen.

En daarmee zijn we dan vertrokken voor een aftelsommetje waarin de basketballspelers en cheerleaders één voor één worden weggeplukt door het monster, onderbroken door scènes waarin ze dingen zeggen zoals: "We hebben hem al een uur niet meer gezien. Volgens mij is de kust veilig." Uiteraard gevolgd door een harde bonk op het dak van de bus die niet voldoende is om hen op andere gedachten te brengen. Aangezien ze zich overduidelijk niet met hun intelligentie uit hun situatie zullen redden, rust hun enige hoop bij de moedige vader van het tienjarige jongetje dat de dag tevoren werd meegenomen door de creeper. Deze man, het leukste personage van de hele film omdat hij net gesjeesd genoeg is om amusant te zijn, zit het creatuur nu achterna met een zelfgebouwd systeem dat stalen speren afschiet. Een mens zou zich afvragen wanneer hij dat ding gemààkt heeft, maar dat dient een mens zich hier niet af te vragen. Die vader wordt overigens gespeeld door Ray Wise, ooit de vader van Laura Palmer in ‘Twin Peaks’. Zelden een man gezien die zoveel pech had met z’n kinderen.

En zo gaat dat dan. We hebben films in dit genre al minstens honderd keer gezien, en regisseur en scenarist Victor Salva voegt hier niets toe dat u al niet kende. De film is niet zo ergerlijk als ‘Texas Chainsaw Massacre’, aangezien Salva op z’n minst slim genoeg om alles met een knipoog te serveren, tongue firmly in cheek, maar laten we even eerlijk zijn: wie zat hier in vredesnaam op te wachten?

Waar de eerste film nog een beetje spanning wist te persen uit de afwezigheid van het monster tijdens het eerste uur (wat we niet zien is altijd veel griezeliger dan wat we wél zien), geeft de regisseur ons hier van begin tot eind een duidelijk zicht op de creeper, waarmee hij z’n film helemaal uit het rijk van de suggestieve griezel haalt en hem vierkant in het land van de boe-effecten en grand guignol parkeert. U krijgt over de loop van dik anderhalf uur het ene schrikeffect na het andere – sommige werken, velen ook niet – en tussendoor bijvoorbeeld beelden van een onthoofd lichaam dat nog enkele seconden maaiend met de armen rondloopt voordat het dood neervalt, en de creeper zelf die z’n eigen kop eraf rukt om meteen een nieuw te laten aangroeien. Je kijkt ernaar en je verveelt je niet – maar spannend is het ook niet.

Salva, een bewonderaar van Steven Spielberg, kan het niet laten om een aantal referenties in z’n film te stoppen naar zijn grote voorbeeld. Bepaalde scènes lijken zo uit ‘Duel’ te komen, Spielbergs weinig geziene debuutfilm, en ook ‘Jaws’ wordt hier en daar aangehaald. Alleen jammer dat hij gaandeweg het soort cinema heeft gemaakt dat Spielberg nog niet met een tang zou willen aanraken, omdat het zo’n zielloos bandwerk is.

Bovendien bàrst deze film op een vreemde manier van de homo-erotiek. We zien de stoere sportmannen (allemaal véél te oud om nog voor tieners te kunnen doorgaan, trouwens), aan het begin van de film hun hemden uittrekken alsof ze een gastrolletje op ‘Baywatch’ vertolken, en broederlijk staan de jongens zij aan zij een plasje te maken in een wijd open veld, waar nochtans meer dan genoeg ruimte is om een beetje privacy op te eisen. Eén van de personages wordt ervan verdacht homo te zijn en bijgevolg door een ander genadeloos hiermee om de oren geslagen, tot je maar twee mogelijke conclusies kan trekken: of die kerel is zélf voor de venten, of hij heeft een minuscule penis. En wanneer de creeper zijn slachtoffer uitkiest, knipoogt hij naar de jongens en likt zelfs aan het glas van de busraampjes. Heb ik gewoon een vieze geest, of is er hier wel degelijk een subtext aanwezig? Niet dat het er echt toe doet, maar in dit soort film zorgt dat voor een vreemde ondertoon. Ik zat al volop te denken aan een remake, waarin ik die bus zou volstouwen met jeanetten uit de Gamma. Maar dat ben ik dan weer.

Hoe het ook zij, dit is en blijft een zoveelste ongeïnspireerde thriller. Wel enigszins adequaat gemaakt, maar ogenblikkelijk te vergeten eens de lichten weer aangaan. Next!

http://www.jeeperscreepers2.net/

Door Dennis Van Dessel 11/02/2004 - categorie : movie - Afdrukken

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

 Lees de reacties (3) van anderen of geef uw mening

  Reacties

Jeepers creepers
Door Joy op 10/02/2005 om 12:48

THIS IS SO GOOD ... !!!!!!


Door sweet lover op 17/02/2006 om 13:10

ik vond de eerste deel wel gaaf de tweede was wel leuk ik heb eers de tweede gezien dan pas de eerste maar alles ik kon kiezen koz ik de eerst die wasveel leuker maar twee was ook wel leuk ik heb het op sgool gezien en onze juf liet ons allen toe die creper ziijn geziecht gi g om draaien naar die jonge bij het begin schroch ik me zo erg dat ik de wooden boek iin de lucht liet vliegen iederen veel lachen maar je kon aan hun stem horen dat ze ook schroken mar ik was de eerts die begon te gillen dusZ ze dachten ik zg maar niks:(::):):):))::)):
hoepelijk is de dered edeel ook wel gengster en hij moet weer een huis met lichmane maken :) en zijn bus moet terug dat kon je bij de twede niet zien


Door DUDE op 28/11/2008 om 18:00

sweet, leer typen want ik snap er echt geen ruk van.

  Reageren

Pseudo :

E-mail :

Titel :

Reactie :

Het is mogelijk dat uw reactie niet onmiddellijk op de site verschijnt. De redactie controleert ze eerst op de relevantie voor zowel site als andere bezoekers. Beledigingen aan het adres van recensenten en lezers worden niet als dusdanig beschouwd.

Blader in ons volledig archief
Film van de week

Inception
Dromen op anabolen
Featured
Er was eens... Sergio Leone
Zo'n zes maanden geleden bespraken we voor u de ‘Dollars'-trilogie van Sergio Leone, en de algemene reactie de we van u kregen, was: ‘Dikke merci... en de rest?' Want natuurlijk waren er nog drie films die door het publiek op handen worden gedragen, en samen een informele ‘Once Upon a Time...'-trilogie vormen. U vraagt, wij draaien. ‘Once Upon a Time in the West', ‘Duck You Sucker' en ‘Once Upon a Time in America' for your reading pleasure. Voor de recensies van de ‘Dollars'-films, klik hier.
Duck, You Sucker (A Fistful of Dynamite / Once Upon a Time in the Revolution)
Rebels with a cause
Once Upon a Time in America (2/2)
Digg* doet de stille film! Wablieft? Dat Digg* de stille film doet!!
Digg* is klaar om de stille film uit te wuiven. En dat is misschien maar goed ook - laatst zaten we in de bioscoop, om na vijf minuten spontaan uit te roepen: "hey, het is een talkie!", en we moeten ook onrustwekkend hard lachen telkens we iemand zien uitglijden. In ieder geval, we hebben genoten van ons uitstapje naar de vroegste dagen van de cinema. In het gezelschap van goed volk als Lon Chaney, Charlie Chaplin, F.W. Murnau en zelfs Luis Buñuel sluiten we onze special af...
A Dog's Life
Entertainment anno 1918
© Copyright Digg*    Contact*    Redactie*    About Digg*    Privacy*    Adverteren*    Webdesign* by T-kila...
eXTReMe Tracker
cached on 01.08.2010 08:37:34  Page generated in 0.4345 seconds.