Chloe film bespreking Digg* filmbespreking

Chloe

Regie: Atom Egoyan
Scenario: Erin Cressida Wilson
Met: Julianne Moore, Amanda Seyfried, Liam Neeson, Max Thierot e.a.
96 min. / Canada / 2009

Voor Digg*ers van: 'Where the Truth Lies', '9 1/2Weeks', 'Basic Instinct'

De kans is vrijwel onbestaande dat er nog vrouwen zijn die het niet weten, maar voor het geval dàt, beginnen we even met een universele waarheid over mannen. Dames: alle (heteroseksuele) mannen vinden lesbiennes onwaarschijnlijk geil. Maar dan ook echt àllemaal. Het maakt niet uit of je Albert Einstein of Franske de vuilnisman bent, girl-on-girl action doet 't hem altijd. Ook voor regisseur Atom Egoyan is het niet anders. De brave man heeft zich over de loop van zijn carrière geprofileerd als een intellectueel en artistiek geheel verantwoord filmmaker, die thematisch veelgelaagde, uitdagende prenten maakte als ‘Exotica' en ‘The Sweet Hereafter'. Maar in ‘Where the Truth Lies' voelde je haast zijn plezier toen hij Alison Lohman oraal liet bevredigen door een grietje in een Alice in Wonderland-outfit, en in zijn nieuwste, ‘Chloe', krijgen we zelfs een ‘Bound'-achtige scène tussen Julianne Moore en Amanda Seyfried, stormachtig gehijg en parelend zweet rond de navel inbegrepen. Dat soort van zelfbewust sleazy scènes zul je in het grootste deel van Egoyans cerebrale oeuvre niet terugvinden, maar hier mogen we van geluk spreken dat ze er in zitten. Voor het overige valt er in deze onpersoonlijke, sensationele remake van de Franse film ‘Nathalie' immers niet zo heel veel te beleven.

Julianne Moore speelt Catherine Stewart, een gynaecologe die zichzelf stilaan een buitenstaander in haar eigen gezin begint te voelen. Haar zoon Michael is tegenwoordig weinig meer dan een stem achter een gesloten deur, en ze moet lijdzaam toezien hoe haar man David (Liam Neeson) wegvlucht in zijn werk en flirt met alles wat een rok aanheeft. Nadat ze een dubbelzinnig sms'je onderschept, is ze ervan overtuigd dat David haar bedriegt. In plaats van met servies te smijten of manlief met zijn washandje en tandenborstel op de gang te zetten, kiest Catherine voor een heel andere oplossing: ze huurt hoertje Chloe (Amanda Seyfried) in om te testen hoe snel David bezwijkt voor de verleiding. Geen goed idee, want voor ze het weet heeft Catherine zichzelf in een wespennest aan seksuele spanningen en moedercomplexen gewerkt.

Eerlijk is eerlijk: ‘Chloe' is een onderhoudende film. Mag ook wel, gezien de genereuze porties seks (zowel geënsceneerd als naverteld) die Egoyan er tegenaan gooit. Chloe beschrijft aan Catherine in detail haar avontuurtjes met David, met een slaapkamerstemmetje dat vage herinneringen oproept aan het soort softcore films dat ze in een grijs verleden wel eens op VT4 durfden vertonen in de late uurtjes ("ik ging schrijlings op hem zitten en hij kwam bijna direct klaar" - zelfs Julianne Moore kan haar opgewonden schuifelende kuiten niet in bedwang houden als ze dat hoort). En als het dat niet is, dan is het wel Catherine die de vele functies van haar douchekop ontdekt of - ik kan het niet dikwijls genoeg herhalen - de memorabele vrijpartij tussen de twee dames, die zich gerust kan meten met de legendarische lesbo-klassieker ‘Bound'. Nee, saai wordt het nooit. ‘Chloe' oefent dezelfde licht perverse fascinatie uit als de films van Adrian Lyne uit de vroege jaren negentig (‘9 ½ Weeks', ‘Indecent Proposal'). Het is slonzig en cheap, maar absoluut amusant.

Alleen is dat niet wat je verwacht van een Atom Egoyan-film. Voor het eerst werkt de regisseur met een scenario dat hij niet zelf heeft geschreven, en bijgevolg zijn zowat al zijn kenmerkende elementen volkomen afwezig. Er wordt niet gespeeld met de tijdlijn, we krijgen geen verschillende verhaallijnen die gaandeweg in elkaar schuiven en ook de hypnotiserende, lyrische sfeer die we kennen uit ‘Felicia's Journey' en ‘Adoration' zijn ver te zoeken. In plaats daarvan krijgen we een relatief eenvoudig, strikt chronologisch verteld verhaaltje, dat teleurstellend oppervlakkig blijft. Oké, er zitten een aantal thema's in: Catherine probeert namelijk om via Chloe de intimiteit met haar man te herstellen. De film gaat voor een groot deel over het onvermogen om te communiceren met de mensen die het dichtst bij je staan, wat uiteindelijk ook leidt tot seksuele frustraties. Het zou fout zijn om te zeggen dat ‘Chloe' helemaal niks te vertellen heeft, maar... het is zo weinig. ‘The Sweet Hereafter' en ‘Ararat' kun je vier, vijf keer zien, en nog altijd zul je daar nieuwe elementen, nieuwe thema's uit halen. Na ‘Chloe' te zien, had ik het gevoel dat ik met die ene kijkbeurt wel rond was.

Misschien is het unfair om van een regisseur te verwachten dat hij steeds dezelfde film blijft maken. Egoyan zoekt naar nieuwe dingen om te doen, en dat siert hem. Maar als die nieuwe dingen betekenen dat hij vervalt in oppervlakkigheid, dan kan hij best nog even verder zoeken. ‘Chloe' is een potboiler die niet had misstaan in het oeuvre van Paul Verhoeven (dat einde!), maar die veel te licht weegt om naast Egoyans eerder werk te kunnen staan.

De acteurs houden zich echter goed staande te midden van de kitsch. Julianne Moore slaagt er in om toch iets van subtiliteit in haar rol te leggen - let maar op haar gezichtsuitdrukking terwijl Chloe de seks met haar man beschrijft. Liam Neeson, die tijdens het draaien van de film overigens zijn vrouw, Natasha Richardson, verloor aan een skiongeval, krijgt minder te doen, maar is degelijk als altijd. De revelatie van de film is echter Amanda Seyfried, die tot nu toe vooral op mocht draven in tienerkomedies (haar borsten konden het weer voorspellen in ‘Mean Girls'), maar hier duidelijk haar move naar volwassen cinema probeert te forceren. Met succes: nu we haar borsten hebben gezien, zijn we zeker dat het voor de rest van haar carrière één en al zonneschijn zal worden.

Twee bollen en half: voor de sleazy fun, voor de goeie acteerprestaties en vooral (wat dacht u dan?) voor de girl on girl action. Maar als we een kleine suggestie mogen doen: Atom, schrijf in het vervolg je scenario's toch maar weer zelf.

Door Dennis Van Dessel 22/03/2010 - categorie : movie -