Regie: Jim Sheridan
Scenario: David Benioff
Met: Tobey Maguire, Jake Gyllenhaal, Natalie Portman, Sam Shepard, Bailee Madison, Taylor Geare e.a.
110 min. / USA / 2009

Het regent weer remakes de jongste weken. Niet zo lang geleden werd 'A Christmas Carol' hier met de grond gelijk gemaakt; terloops verschenen er twijfelachtige updates in het horrorgenre ('Sorority Row', 'The Stepfather'); en deze week is het de beurt aan 'Hochiko: A Dog's Story', een veramerikaniseerde versie van een Japanse familiefilm, en 'Brothers', die gebaseerd is op een Deens drama uit 2004. Je kan je natuurlijk afvragen wie er nood heeft aan een remake als het origineel nauwelijks vijf jaar oud is, maar ik weet zeker dat een of andere gewiekste producent daar probleemloos een antwoord op zou kunnen verzinnen. Laat ik het dus maar meteen hebben over de film zelf, op papier veruit de interessantste van het voornoemde lijstje: ten eerste dankzij de imposante namen in de cast, ten tweede dankzij de redelijke kwaliteit van het Deense origineel, dat ik - toevallig of niet - enkele dagen geleden nog op tv heb bekeken.

De broers waarvan sprake in de titel heten Sam (Tobey Maguire) en Tommy Cahill (Jake Gyllenhaal). Sam is een succesvol soldaat die over enkele dagen de Amerikaanse troepen moet gaan versterken in Afghanistan. Hij heeft een prachtige vrouw, Grace (Natalie Portman), twee bloedjes van kinderen en een vader die in hem gelooft. Tommy is daarentegen het zwarte schaap van de familie, een mislukkeling die net is vrijgelaten na een celstraf vanwege zijn aandeel in een bankoverval. Als Sam tijdens zijn missie terechtkomt in een vliegtuigongeluk, wordt hij officieel dood verklaard en komt alle verantwoordelijkheid op Tommy te rusten. Kan hij zijn leven eindelijk weer op de rails krijgen? Zal hij zich over het gebroken gezin van zijn broer kunnen ontfermen?

Aanvankelijk lijkt 'Brothers' dus een film te worden over verlies en hoe ermee om te gaan, maar dat verwachtingspatroon wordt al snel doorbroken. Terwijl Tommy en Grace geleidelijk naar elkaar beginnen toegroeien, vernemen we namelijk dat Sam nog in leven is en gevangen wordt gehouden door de Taliban. Tijdens zijn gevangenschap komt hij in aanraking met de echte gruwel van de oorlog, waarbij iedere vorm van ethiek opzij moet worden geschoven om te kunnen overleven. Het is een traumatische periode, die Sam tot lang na zijn bevrijding zal blijven achtervolgen. Opnieuw thuis voelt hij zich vervreemd van zijn vrouw, die hij verdenkt van overspel, en jaagt hij zijn eigen dochters de stuipen op het lijf. Hij is, met andere woorden, een heel ander mens geworden. Een wandelende tijdbom. 

Het interessante aan remakes, vind ik, is dat ze hun publiek voortdurend uitnodigen om te vergelijken met de oorspronkelijke film, in dit geval met Susanne Biers 'Brødre', die hier een dikke vier jaar geleden al werd gerecenseerd. Minder interessant is het als ze, zoals deze 'Brothers', weinig vernieuwend omspringen met het bronmateriaal, sterker nog: het nagenoeg helemaal imiteren. Want scenarist David Benioff mag het Deense verhaal dan wel hebben getransponeerd naar een Amerikaanse setting, verder volgt hij vrij strikt het oorspronkelijke scenario van Anders Thomas Jensen.

In de Digg-recensie van 'Brødre' werd bijvoorbeeld gewag gemaakt van enkele memorabele scènes die wellicht nooit in een Amerikaanse herfilming zouden passen. Wel, wees gerust, ik denk dat alle hoogtepunten uit het origineel hier daadwerkelijk een plaats hebben gekregen: de grap met de dikke neus van de barman, de emotioneel beladen familiediners, zelfs de agressieve uitbarstingen van Sam. Het enige markante verschil is dat de dialogen nu worden gevoerd in een andere taal en door bekendere, beter betaalde acteurs.

Van de drie hoofdrolspelers levert Tobey Maguire met stip de meest opvallende prestatie, omdat hij in de huid kruipt van een personage dat hij nog nooit eerder heeft gespeeld. Eigenlijk vind ik het altijd wat lastig om Maguire bezig te zien in een ernstige rol; om een of andere reden doet hij me steeds weer terugdenken aan de sullige Peter Parker in 'Spiderman' of aan de wereldvreemde Homer Wells in 'The Cider House Rules'. Maar niet toevallig is het de vertolking van Maguire die het meest verrast, zeker in het tweede deel van de film, wanneer zijn personage de pedalen verliest. De aders in zijn nek staan op springen, zijn ogen barsten uit hun kassen, en met zijn wit onderhemdje en opgeschoren haar heeft hij opvallend veel weg van de jonge Robert De Niro in 'Taxi Driver'. De ene zou het overacting noemen, de ander zou Maguire meteen een Oscar willen geven. De grens is flinterdun.

Desondanks blijft Sam Cahill een personage waar je als kijker moeilijk voeling mee krijgt, vooral omdat hij tijdens zijn levensingrijpende periode bij de Taliban amper in beeld komt. Regisseur Jim Sheridan geeft er namelijk meestal de voorkeur aan om  zich te concentreren op de taferelen aan het thuisfront, in het bijzonder op de relatie tussen Tommy en Grace, die evenwel nooit volledig ontluikt. Ze beperken zich tot het verven van de keuken, tot het beluisteren van oude U2-nummers (het fantastische 'Bad'!) en tot gezellige schaatspartijtjes met de kinderen. Heel veel bijzonders gebeurt er dus niet in 'Brothers', een probleem waar ook het origineel al mee te kampen had. Het is wachten tot soldaat Sam thuiskomt vooraleer de poppen aan het dansen gaan.

Vanzelfsprekend heeft Sheridan gekozen voor een visueel meer verzorgde, gepolijste film dan het op Dogme 95 geïnspireerde origineel. Weg zijn de korrelige beelden, weg zijn de plotse schokken en stoten van de handcamera. Over het algemeen heeft Sheridan gewoon 90 procent van 'Brødre' gerecycleerd en in een fraaiere verpakking gestoken, met enkele bekende koppen en namen op de filmposter. Zo eenvoudig kan het dus zijn. Toch moet je er niet aan twijfelen dat deze film een veel groter publiek zal aanspreken dan de versie van Susanne Bier ooit gedaan heeft. Waarschijnlijk vinden de makers van 'Brothers' dat zelf ook véél belangrijker dan wiens vertelling nu eigenlijk precies de beste is.

Door Ben Conaerts 27/12/2009 - categorie : movie -

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

 Lees de reacties (2) van anderen of geef uw mening