Regie: Kathryn Bigelow
Scenario: Mark Boal
Met: Jeremy Renner, Anthony Mackie, Brian Geraghty, Ralph Fiennes, Guy Pierce e.a.
131 min. / VS / 2009

Ook even genoeg gehad van de ‘belangrijke’ anti-oorlogsfilms die Holly-en indiewood ons de afgelopen jaren in de maag splitste? Niet dat ze allemaal even prekerig als ‘Lions for Lambs’ of ‘In the Valley of Elah’ waren, wel integendeel (check snel het onderschatte ‘Redacted’ en de schitterende HBO-serie ‘Generation Kill’), maar toch bleven ze te vaak in dezelfde greppel modderen. De oorlog in het midden-Oosten suckt, de politiekers vullen er hun corrupte zakken mee en de jonge, nobele GI Joe’s keren mentaal afgestompt terug. Enter Kathryn Bigelow, regisseuse van genrekleppers als ‘Point Break’, ‘Strange Days’ en ‘Near Dark’, en haar clusterbom ‘The Hurt Locker’ om de preken, clichés en vermoeide thematieken op te blazen. Letterlijk dan.

2004, Irak. Nadat een ontmijning fout afloopt, sluit teamleider William James (Jeremy Renner) zich aan bij de ‘bomb squad’ van sergeant Sanborn (Anthony Mackie) en specialist Eldridge (Brian Geraghty). Maar voor een levensgevaarlijke job als ontmijner, neemt nieuwkomer James het niet nauw met de regels en zijn collega’s zien in hem dan ook eerder een egoïstische waaghals die hun levens in gevaar brengt, dan de stoere oorlogsheld die hij denkt te zijn. Naarmate de spanning binnen de groep stijgt, lijkt ook James zelf onderdoor te gaan aan zijn verlangen naar de ultieme adrenalinekick, die hij steeds roekelozer opzoekt in de met bommen bezaaide straten van Bagdad.

‘The Hurt Locker’ is nog maar net op gang getrokken met een heftig viscerale proloog of de eerste flarden nagels moeten er al aan geloven. Yup, Kathryn Bigelow, ex-mevrouw James Cameron heeft zich na het slappe ‘K19: The Widowmaker’ niet alleen helemaal herpakt als potente actiefilmster, maar levert met ‘The Hurt Locker’ ook haar beste film uit haar carrière af. Geholpen door het authentiek aanvoelende en knap gedetailleerde scenario van embedded reporter Mark Boal, heeft Bigelow geheel onverwacht zowel één van de meest interessante, als meest entertainende Irakfilms gemaakt. Geen obvious aanklacht tegen de oorlog, geen geforceerde moraal, maar een intrigerende blik op de mannen van de ontmijningsdienst en hun dagelijkse routine waarbij één verkeerde inschatting een vette kaboom en dag-met-het-handje kan veroorzaken. Maar dan komt de – bijna ziekelijke – twist. In plaats van te focussen op een soort hecht ‘band of brothers’-gevoel, krijg je bij ‘The Hurt Locker’ het verhaal van een soldaat die verslaafd is aan zijn job (‘war is a drug’ verschijnt onheilspellend tijdens de begingeneriek) en elke ontmijningstaak aanpakt als een trainig in ‘extreem sporten voor gevorderden’. En zo krijg je een oorlogsfilm waarbij het niet alleen de bommen zijn die gevaarlijk tikken, maar ook de adrenalinejunk, die verantwoordelijk is voor het doorknippen van het juiste draadje op het juiste moment, danig op springen staat. Kijk, die invalshoek hadden we dus nog niet gezien.

Gewapend met een handheld camera die gelukkig niet te nadrukkelijk pseudo-documentair moet shaken en gezegend door de afwezigheid van een politieke agenda omtrent het conflict, heeft Bigelow bovenal een potige actieprent gemaakt die van de ene set-piece naar de andere holt. En dan hebben we het niet over bombastische, heroïsche mannen-aan-het-front-actie, maar langzaam opgebouwde (psychologische) spanningsscènes die je rusteloos over en weer laten wiebelen. De proloog zet onmiddellijk de toon, de no nonsens introductie van James met de clusterbom bevestigt Sanborns mededeling dat we wel degelijk in de ‘killzone’ zitten, de bomauto is een overtreffende oefening in het opbouwen van suspense en dan moet de memorabele sniperscène met de Britse huurlingen nog komen. Intense oorlogsshit die door het netvlies brandt en het hartje overuren laat kloppen. Visueel misschien niet zo origineel (afgebleekte kleuren, gritty aanpak en claustrofobische first person-perspectief), maar Bigelow klikt het even technisch professioneel als persoonlijk in elkaar om de ervaring zo intens mogelijk te maken.

Bij de acteurs is het natuurlijk Jeremy Renner die de meeste indruk maakt als de soldaat die het ontmijnen ziet als een adrenalinerush en ook beseft dat dit het enige is waar hij goed in is (de allerlaatste scène is puur kippenvel). ‘The Hurt Locker’ wordt vooral verteld via de actie en de charismatische Renner (denk aan een kruising tussen Daniel Craig en Ewan McGregor) is uitstekend in het vinden van net genoeg psychologische diepgang tussen de explosies door. De nevenplot met de Iraakse jongen waarmee hij een persoonlijke band krijgt is iets te gekunsteld om de paranoia en mentale toestand richting climax te porren, maar Renner houdt het wel steeds geloofwaardig en meeslepend. Ook Anthony Mackie is behoorlijk op dreef als de antagonist die er niet in slaagt om zijn autoriteit te laten gelden. Hij weet  emotionele bekentenis op het einde oprecht en krachtig te laten overkomen. Voor de rest zorgen Guy Pearce, David Morse en Ralph Fiennes voor korte, maar krachtige cameooptredens.

‘The Hurt Locker’ is een spannende én intelligente actiethriller waar de suspense als zweetdruppels vanaf druipt. Indrukwekkend vertolkt door Jeremy Renner, stevig op pellicule gestanst door comeback woman Bigelow en je krijgt zomaar even de meest intense actiescènes van het jaar verzameld in één prent. Enfin, een knaller die de oren laat suizen en de grijze smurrie ertussen laat daveren.

Door Peter De Backer 04/10/2009 - categorie : movie -

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

 Lees de reacties (6) van anderen of geef uw mening