Regie: Quanan Wang
Scenario: Wei Lu en Quanan Wang
Met: Nan Yu, Bater, Sen'ge, Zhaya e.a.
92 min. / CN / 2006

Als een traag, maar sierlijk naar beneden dwarrelend herfstblad valt ‘Tuya's Marriage' de kleine zaaltjes binnen om de cinefiele onthaasters te verwennen. Wie de stressvolle werkdagen, de banale westerse cultuurproducten en de dagelijkse drukdoenerij even wil vergeten, kan gezellig én multicultureel verantwoord onderuit zakken bij deze schone steppefilm over een al even schone steppemadam. Na het kameelvriendelijke ‘The Story of the Weeping Camel' , het hartverwarmende ‘The Cave of The Yellow Dog' en het lichtjes ondoordringbare ‘Khadak' is ook ‘Tuya's Marriage' een lofbetuiging aan de serene pracht van de Mongoolse steppe en de merkwaardige zielen die er verloren lopen. Teder realisme, een betoverende landschapsfotografie, een zucht cultuurmelancholie en een blaffende kameel; laat de zielerust zachtjes komen, ook al duurt het maar heel even.

Tuya (Nan Yun, zeker en vast het Mongoolse nichtje van Gong Li) heeft het moeilijk. Ze werkt zich letterlijk kapot, moet twee kinderen opvoeden en zit opgescheept met haar kreupele echtgenoot, Bater. Ze vult de dagen met het hoeden van schaapjes en trekt de steppe rond op haar imposante kameel. Ze zal het niet laten merken, maar eigenlijk is Tuya elke dag een beetje aan het sterven. Ook Bater ziet dit en beseft dat ze beter verdient. In navolging van Wendy en Phaedra gaat Tuya op zoek naar een nieuwe man. Een man die niet alleen voor haar moet zorgen, maar ook voor haar brave loebas van een echtgenoot. Maar wie wil nu een vrouw die al een man heeft? En kan Tuya wel echt afstand nemen van haar trouwe gezel? Het antwoord wacht tussen momenten van hartzeer, hoop en de eindeloze rotslandschappen van de dominerende steppe.

Bekijk ‘Tuya's Marriage' als de grote winnaar van de Gouden Beer op het jongste filmfestival van Berlijn, en een lichte teleurstelling zal zich opdringen. Als je echter afstand neemt van de westerse prijzencultuur en je rustig laat meevoeren op de prikkelende wind van de steppe, dan valt er een aandoenlijk kleinood te ontdekken. ‘Tuya's Marriage' is geen grote film, het is een kleintje, een stil piepend welpje dat af en toe eens aan je oor wil likken. Het is niet bijster diepgaand of verlichtend, maar steeds authentiek. Het is een gevoelig portret van een vrouw en haar dillema's, dat even overweldigend als ingetogen met krachtige beelden wordt verteld. Een film waar je gerust even stil van mag worden. Geen stilte van grote overdondering of diepe beroering, maar gewoon de rustgevende stilte die vaak gepaard gaat met dit soort kleine wereldcinema (de NPS heeft ongetwijfeld de rechten al gekocht). Woorden noch lofbetuigingen zijn hier nodig, een zachte, goedkeurende glimlach is al meer dan genoeg.

Maar laat u niet te veel vangen door mijn zweverige mijmeringen, ‘Tuya's Marriage' nestelt zich niet nadrukkelijk in metaforische symboliek en magisch realisme zoals ‘Khadak' dat eerder dit jaar wel deed. Quanan Wang vertelt een rechtlijning (ook al is de beginscène het eindpunt) en helder verhaal en laat dat zonder veel gedoe of artistiek geneuzel ook zo ontplooien op het brede canvas. Je kan de film zelfs geen kabbelend tempo toeschrijven, want er gebeurt aardig wat en echt veel tijd om weg te dromen in de knappe fotografie en mise-en-scène is er niet. Dat werkt verfrissend zonder dat de magie van de steppe en de bewoners verloren gaat. Let maar op de scène waarin een groepje vrouwen een geknelde man vanonder zijn vrachtwagen moeten halen terwijl ze hun bezwerende gezangen uit hun ziel laten stromen. Die mooie momenten zijn dus wel aanwezig, maar ‘Tuya's Marriage' blijft voor de rest stevig met de voetjes op de grond. Eigenlijk laat de film zich nog het best van al omschrijven als een intimistisch sociaal drama dat zich toevallig afspeelt in een prachtig natuurdecor in plaats van tussen de grauwe en mistroostige steegjes van het Britse naturalisme.

Veel eer komt toe aan Nan Yun, die een geweldige Tuya neerzet. Emotionele betrokkenheid is altijd moeilijker als een personage in een vreemde taal spreekt, maar Yuns vertolking werkt ontwapenend en intrigerend. Een genuanceerde, sterke vrouw die haar mannetje kan staan, zonder haar elegante vrouwelijkheid te verliezen (ook al loopt ze de hele tijd rond in dikke jassen en broeken - die steppe is niet alleen mooi maar ook pokkekoud, moet je weten). Haar mooiste momenten deelt ze met Sen'ge, de ietwat simpele buurman wiens vrouw steeds op de loop is en eigenlijk een stiekeme boon heeft voor Tuya. De sloeber. Jammer dat dat aspect van het verhaal net iets te weinig aan bod komt. Bij momenten bespeurde ik een vleugje screwball chemistry tussen die twee en dat werkte meer dan behoorlijk. Hoe dan ook, elk klein momentje dat die twee delen (de waterput!) doet het hart smelten en het is jammer dat de regisseur er niet dieper op in is gegaan.

'Tuya's Marriage' is een klein filmpje met een groot hart. Mooie plaatjes en een evenwichtige mix van grappige (de rijke kandidaat met zijn flashy bril), ontroerende (die Bater toch) en steeds oprechte levensbeslommeringen. Onmemorabel maar aangenaam, zoals een vluchtige dagdroom waar je later weinig van herinnert, behalve dan het warme gevoel van de ervaring zelf. Dat en die blaffende kameel natuurlijk.

Door Peter De Backer 02/10/2007 - categorie : movie -

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

  Dit artikel heeft nog geen reacties. Klik hier om uw mening te geven.