Digg*
http://www.digg.be
The Lucksmiths: First Frost
Lost and Lonesome Recording Co., 2008
Voor Digg*ers van: indiepop, Belle & Sebastian
The Land Down Under bracht ons eerder al muzikale grootheden als Nick Cave en AC/DC. Het is echter ook verantwoordelijk voor zo snel mogelijk te vergeten groepjes als The Vines en Jet. Zeggen dat de Australische muziek één van de creatieve bakermatten van de huidige internationale muziekscene is, is de waarheid dan ook geweld aandoen. The Lucksmiths vechten al vijftien jaar voor erkenning vanuit hun thuishaven Melbourne. Succes kennen ze in beperkte mate vooral in hun thuisland, de VS, de UK en Japan. In de Benelux zijn de heren zo goed als onbekend. Als proef op de som nemen we even google onder de arm. De term “The Lucksmiths” geeft ons circa 375 resultaten als we zoeken in pagina’s uit België. Nog minder hits krijgen we als we zoeken naar pagina’s in het Nederlands. Daar proberen wij dan maar even verandering in te brengen.
Met een stuk of vijftien eerdere releases onder de arm stellen The Lucksmiths ons deze herfst hun nieuwste lp ‘First Frost’ voor. Geef toe, best wel een raak gekozen titel voor deze tijd van het jaar. The Lucksmiths staan bekend voor hun ‘jangly bedroom pop’, gekenmerkt door inventieve en grappige lyrics over de lichtere dingen in het leven. ‘First Frost’ brengt daar echter enigszins verandering in. The Lucksmiths klinken op hun nieuwste telg volwassener, luider en steviger dan voordien. In sommige gevallen leidt dat er echter toe dat liedjes hun jeugdige naïeviteit inruilen voor volwassen steriliteit.
‘First Frost’ heeft alle ingrediënten om succesvol te zijn: leuke lyrics, fijne melodieën en dito zanglijnen, catchy hooks, enzovoort. The Lucksmiths slagen er echter niet altijd in om met deze ingrediënten een leuk geheel te vormen. Het album duurt een kwartier te lang en bevat minstens 4 nummers te veel. Het is geen toeval dat de kortere nummers van een grotere daadkracht en meer richting getuigen dan hun langere broertjes. Sommige nummers duren gewoon te lang en daardoor worden goeie liedjes soms vervelend, terwijl ze met wat meer drang best memorabel hadden kunnen zijn.
Er zijn op ‘First Frost’ echter heel wat lichtpunten te vinden. De breekbare lyrics op het trage ‘The National Mitten Registry’ (“Should you find me forsaken, forgotten, forlorn, unclaimed and uncared for, neglected, ignored, abandoned, apart and alone, discarded, disposed of, dispensed with dissolve, lost and/or lonesome, bygone, bereft, squandered, unwanted, cast of and adrift, dropped and deserted, misstreated, mislayed, overlooked, derelict, stranded or stray: fingers crossed, all is not lost”), de lieflijk verhalende stijl op ‘California In Popular Song’, de urgency van het catchy ‘Never and Always’ (niet toevallig een van de enige nummers onder de drie minuten op ‘First Frost’), het aan Morrissey schatplichtige ‘Up With The Sun’, enzovoort.
Leveren The Lucksmiths een geslaagde plaat af? Jazeker, maar… het kon ook beter. Slagen The Lucksmiths er volgende keer in hun jeugdige karakter te vermengen met hun nieuwe stevigere sound, de vulling uit de nummers te halen en er meer richting aan te geven, en hun ideeën te concentreren in een kortere tijdspanne en minder nummers, dan kan de definitieve doorbraak niet meer veraf zijn. We kijken alvast nieuwsgierig uit naar het vervolg van dit verhaal.
http://www.myspace.com/lucksmiths
http://www.thelucksmiths.com.au/
Geschreven door: Bram Missault {profjoost at digg.be} 23/11/2008