Digg*
http://www.digg.be
Ozark Henry: A Decade
Sony BMG, 2007
Voor Digg*ers van: Novastar, David Lynch op piano, filmmuziekadepten en Ozark Henryfans !
Zijn typische epische arrangementen op piano, een beklijvend stemgeluid en veelzeggende songtitels als ‘Godspeed’, ‘Morpheus’, ‘Sweet Instigator’ en ‘Weekenders’,… U ziet: Ozark Henry is een begrip in Belgie en omstreken. Toch brengt deze Kortrijkzaan heel wat controversiële reacties teweeg. Volgens vele criticasters is hij een speelbal van de platenmaatschappij geworden en koos hij – na het overrompelende succes van ‘Birthmarks’ – voor het grote geld. Anderen loven hem dan weer voor zijn unieke sound en noemen hem de Vlaamse David Bowie. Toen Digg* echter zijn recentste dubbelaar ‘A Decade’ beluisterde, was de keuze snel gemaakt. Piet Goddaer is niet meer de alombejubelde avant-gardeartiest van weleer, maar een mainstreamproduct, wiens ultieme doel erin bestaat zoveel mogelijk geld in het laatje te brengen door het ene doorslagje na het andere te produceren.
Meteen na de eerste luisterbeurt hoor je dat deze man een merkwaardige evolutie heeft doorgemaakt. Je kan meteen het kaf van het koren scheiden: van de eigenzinnige feërieke songs op zijn eerste albums tot de clichématige popsongs van The Soft Machine, opgebouwd volgens dezelfde (succes)formule, waarmee hij enerzijds zijn eigen muzikale genialiteit buitenspel zet, maar anderzijds zijn doelpubliek aanzienlijk heeft uitgebreid. Verketter daarom Ozark Henry zeker niet, want als u zelf zou kunnen kiezen tussen voor een uitverkocht Vorst Nationaal spelen of je hele muzikale carrière slijten in het afgaan van alle lokale jeugdhuizen en café’s, dan zou je merken dat die keuze niet simpel is.
Het valt niet te ontkennen dat de 14 songs op ‘A Decade’ goede nummers zijn. Ozark Henry blijft een begenadigd musicus en wordt in zijn kunnen ook danig onderschat. Waar ‘These Days’, ‘Play Politics’, ‘Weekenders’ en ‘Godspeed’ op 'A Decade' identieke versies zijn als die op ‘The Soft Machine, werd ‘Sun Dance’ in een volledig nieuw jasje gestoken. Het nummer straalt een ingetogen en zweverig gevoel uit, mede dankzij de strijkers die het geheel een romantisch karakter geven.
Ozark Henry heeft eveneens de soundtrack voor de film’ Kruistocht in Spijkerbroek’ gecomponeerd, waar het nummer ‘Genoa Blue’ uit stamt. De song is perfect geschikt voor de brede landschapshots en ‘Lord of the Rings’-achtige scenes die de film bevat. Goede casting heet zoiets.
Fans van het eerste uur kunnen opgelucht ademhalen: ‘A Decade’ bevat immers genoeg nummers van de eerste platen. ‘Indian Summer’ en ‘At Sea’ zijn twee typische nummers uit het ontoegankelijke The Sailor not The Sea. Deze songs zijn opvallend donker en creeëren een grijs sfeertje tijdens een strandwandeling bij guur en stormachtig weer. ‘Free Haven’ – nog eentje uit ‘The Sailor not the Sea’ – heeft een heuse make-over ondergaan. De eerste minuten lijkt het een zwartgallige song te worden, totdat er opeens een soulvolle dialoog onstaat tussen Goddaers stem en Leonie Gysel (bekend van Arsenal en Zita Swoon), waarna het nummer terug uitdijt in een zwartgallig instrumentaal gedeelte.
De overige vier nummers, ‘Sweet Instigator’, ‘Word up’, ‘Intersexual’ en ‘Rescue’ komen van het album waar het allemaal mee begonnnen is, ‘Birthmarks’. ‘Sweet Instigator’ is ondertussen een ster waard in de Belgische Walk of Fame van muziekklassiekers en behoeft dus geen verdere krans. ‘Word up’, een van zijn meest onderschatte nummers, is opgebouwd rond een sample, die dan vervolledigd wordt met een blazerssectie en de stem van Ozark Henry die wonder boven wonder ook erg swingend kan klinken. Dit alles eindigt in een prachtig harmonische apotheose die nog uren blijft nazinderen. Dan is ‘Intersexual’ van een heel ander laken een pak: dit nummer laat een heel verrassend aspect van Goddaers muzikale kennis zien, namelijk dat hij ook kan rocken als de beesten. Een opzwepende drumsound (van Michael Schack) en bijhorend tripop gitaareffect zorgen ervoor dat deze song eruitspringt qua originaliteit. Tot slot het zenuwachtige ‘Rescue’ dat een beetje doet denken aan Röyskopp en weer een ander aspect van Goddaers muzikale almacht belicht.
'A Decade' is een compilatie geworden met voor elk wat wils, een goede afwisseling tussen Ozark Henry’s ouder en recenter werk. Met andere woorden: een ideaal geschenk om onder de kerstboom te leggen voor de onkritische muziekminnende liefhebber, die in de file naar het werk graag eens wil wegdromen naar een fileloos idyllisch bestaan én graag een overzicht heeft van één van België’s meest intrigerende artiesten.
Ozark Henry toert tot 22 december doorheen heel Vlaanderen en op 26 april speelt hij zijn afscheidsconcert in de Lotto Arena te Antwerpen.
Geschreven door: Arnout Sabbe {profjoost at digg.be} 14/12/2007