Leffingeleuren Concert bespreking Digg*
home muziek besprekingen film besprekingen concert besprekingen evenementen sites forum nieuws zoeken
Leffingeleuren


Leffinge, 18 september 2004

In feite is dit festival niet de echte afsluiter van het seizoen, maar vaak zien we er wel alles passeren dat vorige zomer zowat op élk podium te zien was. Dit jaar niet anders: Daan, Gabriel Rios, Kowlier… Hoe ze het deden, weet ik niet, maar blijkbaar raakte Leffinge dit jaar uitverkocht, bij mijn weten voor de eerste keer.

Vanop afstand enkele nummers van Leki meegepikt. Het zusje van ‘Technotronic Ya Kid K’ kan wel degelijk zingen. Het hitje ‘Crazy’ deed me eerst even aan Missy Elliott denken. Het betere R’nB werk, dus. Het tienerpubliek ging er helemaal in mee, maar het was niet echt iets voor mij.
Daan zag ik voor de vierde keer deze zomer. Mijnheer Stuyven heeft de tondeuse in zijn kop gezet en zingt nu gemillimeterd. Ook vermoeid, ik had de indruk dat hij nog vlug even het seizoen kwam afwerken en eigenlijk liever in zijn swedish designer bed had gelegen dan in de Westhoek op een podium stond. Gelukkig heeft de man nog altijd dijken van songs geschreven die zelfs in de rommelige versie met gemak een forse stijging van de zeespiegel doorstaan. ‘Sunchild’, ‘Victory’ en ‘Housewife’, om maar een paar klassemomenten te noemen.
Gabriel Rios heb ik gemist wegens goed volk dat me aan de toog vroeg in de Zwerver, waar in de zaal ook het tweede podium stond. Maxon Blewitt (foto) stond er voor 30 man zijn ding te doen, maar kon me absoluut bekoren. Stomende bluesrock die toch de platgetreden paden van het genre vermijdt. Dat de groep met zijn Zita Swoon, Maskesmachine- en Tumbleweed-leden toch een eigen verfijnde sound neerzet, doet me zeker naar meer uitkijken..
Even later zag ik Flip Kowlier een thuismatch spelen. Bon, een tent vol pubers “yeehee” en “miauuw” laten meezingen, is nu niet direct míjn idee van een geslaagd concert, maar het publiek lustte er blijkbaar wél pap van. Gelukkig staan er sterke muzikanten op het podium. Pianist Peter Lesage mocht na Rios gewoon aan zijn toetsen blijven zitten, wat handig is.
The Orb mocht de dag afsluiten. Van de vier keren dat ik ze al zag, was dit ongetwijfeld het beste en meest dansbare concert. Een ronduit fabuleuze lichtshow, aangevuld met Orbs eigen lichtzuilen en een hallucinante diaprojectie, zorgde voor de juiste mood om Alex Pattersons sublieme mixen te onderstrepen. Jim Cauty zorgde dat alles aan elkaar hing met stevige dansbeats en een extra bassist mikte met enkele heel rake lijnen op de benen. Orb trekt zich nog altijd geen bal aan van goede of foute genres en wist Elvis en Johnny Cash naadloos met dub en trance te mixen. ‘Little Fluffy Clouds’ kwam er na een half uur, en toen kon het feestje al niet meer stuk. Toen mocht Alex nog even alleen zijn kunsten tonen en stopte o.a. Eminem en Malcolm McLaren in een Orb-kleedje. De stekker ging eruit na anderhalf uur topamusement.
Daarna mochten de lolbroeken van Discobar Galaxie nog wat verder draaien, maar dan werd het scoutsfuif-gehalte me iets té machtig en stortte ik me vol overgave in het echte nachtleven.

Door Cies van de Kwies 28/09/2004 - categorie : - Afdrukken

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

  Dit artikel heeft nog geen reacties. Klik hier om uw mening te geven. 


Blader in ons volledig archief
CD van de week

Liam Finn: Fomo
muzikaal orgasme
Featured
The Rifles
steengoed
Botanique, Brussel, 7 april 2009
The Rifles
met open armen
TRIX, Antwerpen, 6 november 2009
Cactusfestival 09: dag 3
eindigen in schoonheid
Minnewaterpark, Brugge, 12 juli 2009
Tori Amos
nog steeds de moeite waard
Lotto Arena, Antwerpen, 4 oktober 2009
Music In Mind: Drama Lounge
6 uur onderhoudend drama
Concertgebouw, Brugge, 24 oktober 2009
© Copyright Digg*    Contact*    Redactie*    About Digg*    Privacy*    Adverteren*    Webdesign* by T-Kila & Lemon8...
eXTReMe Tracker
cached on 24.07.2014 17:21:50  Page generated in 0.0407 seconds.