The Dillinger Escape Plan: Option Paralysis Digg* cd bespreking

The Dillinger Escape Plan: Option Paralysis

Season Of Mist, 2010.

Voor Digg*ers van: vernieuwende bands, gecontroleerde chaos

De meesten onder jullie hadden het waarschijnlijk allang opgegeven, maar hier is hij dan eindelijk toch: de langverwachte review van ‘Option Paralysis', het vierde volwaardige werkstuk van The Dillinger Escape Plan (kortweg tDEP), één van de meest innoverende bands die het afgelopen decennium het daglicht hebben gezien. tDEP heeft niet de reputatie hapklare brokken muziek op de mensheid los te laten. En op dat vlak stelt ‘Option Paralysis' alvast niet teleur ...

Even zag het er echter benard uit : toen Gil Sharone middenin de tour die volgde op ‘Ire Works' besliste om er de brui aan te geven, zat de band even zonder drummer. Gelukkig vond tDEP in de persoon van Billy Rymer al snel een waardige vervanger. Nu ja, qua bezettingswissels was tDEP niet aan zijn proefstuk toe, want behalve gitarist Ben Weinman schiet er van de originele line-up niemand meer over.

Nog voor de release van ‘Option Paralysis' trakteerde tDEP Europa al op een kleine tour. De band zou tien Europese steden aandoen en het publiek van hun nieuwe materiaal te laten proeven. Degenen die op één van de twee concerten aanwezig waren, zagen dat het goed was, want zowel ‘Farewell, Mona Lisa' als ‘Good Neighbor' sloten naadloos bij het oudere werk aan.

‘Option Paralysis' opent trouwens met de twee bovengenoemde tracks. ‘Farewell, Mona Lisa' biedt een mooie bloemlezing van al waar tDEP voor staat: gecontroleerde chaos, gevolgd door een lekker meezingbaar middenstuk om uit te monden in een nekbrekende, allesvernietigende finale.

‘Gold Teeth On A Bum' (schitterende songtitel, trouwens), het derde nummer op ‘Option Paralysis', bevat dan weer enkele buitenaardse zanglijnen van Greg ‘stierennek' Pusciato. De geluiden die deze man uit zijn stembanden perst, grenzen werkelijk aan het onmogelijke. Wij van Digg* zijn al van in den beginne fan van tDEP. Toch durven we zeggen dat zowel ‘Farewell, Mona Lisa' als ‘Gold Teeth On A Bum' tot het beste behoren dat de band ooit heeft neergepend.

Ondanks het bij momenten geniale gefreak van het gitaarduo Weinman/Tuttle op ‘Crystal Morning' en ‘Endless Endings', verbleken beide songs een beetje in vergelijking met het nummer zes van ‘Option Paralysis': ‘Widower'. Toegeven, bij de eerste beluistering stelden we ons vragen bij een croonende Pusciato, maar hoe vaker we de song horen, hoe moeilijker we hem uit ons hoofd krijgen. Het lijkt wel of tDEP - eindelijk - de kunst van het slaan en zalven in één en hetzelfde nummer eindelijk onder de knie heeft.

‘Room Full Of Eyes' schiet als vanouds furieus uit de startblokken, middenin de song zit er echter een vette breakdown, gaat het tempo flink naar beneden en volgt er een moddervette outro. Tijdens ‘Chinese Whispers' mag nieuwbakken drummer Billy Rymer tonen waarom hij en niemand anders de geknipte persoon was om de leemte, die zijn allesbehalve misselijke voorgangers hadden achtergelaten, in te vullen. Zijn frisse cimbalenwerk, rimshots en blastbeats vloeien zo vloeiend in elkaar over dat Sharone noch Pennie ook maar een seconde gemist worden.

Voor de afsluiter van ‘Option Paralysis' vaart tDEP, net als ten tijde van ‘Ire Works', een wat rustigere koers. In tegenstelling tot ‘Mouth Of Ghosts' toont ‘Parasitic Twins' echter net te weinig ballen om ons de volle vier minuten en eenenveertig seconden te kunnen boeien.

‘Option Paralysis' van tDEP is een straffe plaat, die soms zo gewelddadig wordt dat het pijn doet. Voor het ongeoefende oor klinkt de muziek van tDEP misschien als één grote warboel, wij van Digg* kunnen er maar geen genoeg van krijgen. ‘Crack The Skye' van Mastodon was misschien indrukwekkend, ‘Option Paralysis' is quasi perfect ...

www.myspace.com/dillingerescapeplan