Volcom Entertainment, 2010

Voor Digg*ers van: powertrio's van Atomic Bitchwax tot ZZ Top.

't Is deze dagen al ouderwets om recensenten cd's te sturen. De muzikanten van Year Long Disaster beschouwen die blinkende schijfjes waarschijnlijk nog altijd als nieuwerwetse hebbedingen. Voor Daniel Davies (zoon van Dave Davies, The Kinks) is de klok geblokkeerd in die dagen van onschuld, toen ZZ top nog geen discobeats had gebruikt. Dat hij zelf niet zo onschuldig was blijkt uit de ontstaansgeschiedenis van zijn bandje. Hij leerde Rich Mullins kennen (veteraan als bassist van Karma To Burn en Speeddealer) toen ze beiden op weer eens een uitzichtloos moment in hun verslavingscyclus waren aangekomen.

De gezamenlijke trip doorheen afkickcentra schepte een stevige band en muziek was hun reddingsboei. Als drummer lijfden ze Brad Hargreaves van Third Eye Blind in en heden is er het tweede album. Toeren doen ze als de beesten, de voorbije jaren passeerde Year Long Disaster op ieder klein rockpodium van de States of de E.U. en ook op een paar grote als voorprogramma van enkele van de allergrootste groepen in het circuit.

De vraag die velen, zeker recensenten, zich dan bij zo'n tweede album stellen is: kunnen ze die bevlogenheid van het podium vertalen naar de studio? En is dat jonge-hondengevoel niet verwaterd ten voordele van kil professionalisme? Oké, dat zijn twee vragen en ook de antwoorden zijn dubbelzinnig, en dat is niet het enige ambigue aan het album. Het begint al met die dubbele titel. Blijkbaar is dat een verwijzing naar de roman 'De meester en Margarita' van Boelgakov. Niet panikeren, het is geen conceptalbum, maar er zou wel iets van de sfeer en het verhaal van het boek doorgesijpeld zijn in de teksten.

In de muziek is het alleszins ver zoeken naar Oost-Europese of jaren '30-invloeden. Het decennium tussen pakweg '65 en '75 leverde de inspiratie voor het gitaarwerk op 'Black Magic'. En voor de liefhebbers van die gouden jaren van de (hard)rock kan ik al wel verklappen dat ze nu naar de winkel moeten, de rest mag verder lezen en ook de kritische noot opvangen.

‘Black Magic: All Mysteries Revealed’ valt duidelijk uiteen in twee delen, met het duootje 'Sparrow Hill' en 'Seven of Swords' als centraal keerpunt. Beide tracks zijn stilistisch het meest afwijkend van de rest maar behoren wel tot de beste vijf op de plaat. 'Sparrow Hill' is een lang nummer dat begint als een eerder standaard hardrocknummer, maar dan evolueert naar een psychedelische jam - achterwaarts afgespeelde riffs incluis - waar Jimi trots op zou zijn. 'Seven of Swords' is volledig akoestisch en verveelt helemaal niet. Het meest opvallend hier is dat ook Daniels stem wat anders, voller, doorleefder klinkt. Mijn enige échte puntje van kritiek is namelijk dat die op de overige nummers nogal dunnetjes klinkt, soms zelfs met een vervelend effectje erop.

De eerste plaathelft wordt volgespeeld met een paar stevige up-tempo rockers, die alles hebben wat een klassieke rocksong zo onweerstaanbaar maakt. Een catchy refreintje en een heupwiegende beat (zie 'Show Me Your Teeth', de gratis single trouwens). Panklare luchtgitaarpartijen - check 'Love Like Blood' (geen cover) - en seks natuurlijk, skip naar 'Stranger In My Room' (met krolse katerskreun).

De tweede helft bevat jammer genoeg wat vullertjes. Niet slecht, maar ze zijn net dat tikje meer doorsnee dan de sublieme songs van daarvoor. Misschien dat hier de routine het wat heeft overgenomen van het hart, maar laat het geen domper op de feestvreugde zijn. Eén van de laatste twee tracks, het slepende 'Foggy Bottom', is er eentje waar je naar teruggrijpt. Het is een contrastrijke song die tegelijk de zeemzoetste en de meest heavy partijen van het album bevat. Ik hoor hier toch ook een beetje invloeden uit recentere stromingen als grunge en stoner. 'Cyclone' is weer lekker rockend en dus een waardige afsluiter.

Conclusie: 'Black Magic, All Mysteries Revealed' is een goed album van een erg goede band. Year Long Disaster leeft vooral op als ze voor een dampend publiek staan, en ik vergeef het hen graag dat ze zich niet lang genoeg kunnen concentreren in de studio. Dat maakt natuurlijk wel dat de balans voor de occasionele hardrockliefhebber zo'n beetje twijfelachtig blijft. Nu ja, die moeten iTunes dan maar gebruiken. Maar psst: niet tegen de jongens zelf zeggen, het zou hun wereld door elkaar gooien.

www.myspace.com/yearlongdisaster
www.yearlongdisaster.com

Year Long Disaster speelt op 10 april (met Karma To Burn ) in Het Depot in Leuven.

Door Stijn Van Hees 08/03/2010 - categorie : music -

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

  Dit artikel heeft nog geen reacties. Klik hier om uw mening te geven.