Blue Note, 2010

Voor Digg*ers van: Madeleine Peyroux, Norah Jones en Carla Bruni (zonder Sarkozy).

Geboren in Marokko, opgegroeid bij haar vader in Parijs en een vlekkeloze beheersing van de Engelse taal. Het geeft een goed beeld van de culturele blend die Hindi Zahra tijdens haar jeugd heeft opgedaan. Haar lijstje met inspiratiebronnen en invloeden is dan ook geglobaliseerd: van een plaatselijke diva zoals Cheikha Rimitti tot de volkse blues van Malian Ali Farka Touré en Ismaël Lo, de soulmuziek van Aretha Franklin, James Brown en de hiphop van 2Pac. Het beste van enkele continenten samen, zou men dan kunnen zeggen.

Die melting pot van culturen en tradities werd voor het debuutalbum in elf songs gegoten dankzij de hulp van Fink. De Britse singer-songwriter bracht vorig jaar nog 'Sort Of Revolution' uit en heeft overduidelijk zijn stempel op de sound en de productie van het album nagelaten. Genoeg om grote verwachtingen te koesteren, zeker als het een uitgave van Blue Note betreft, toch kan het resultaat alleen met gemengde gevoelens onthaald worden.

Eerlijk toegegeven, elk nummer op 'Handmade' klinkt qua productie uitmuntend. De muziek wordt goed ingevuld op het vlak van sfeer, de zang klinkt bijzonder aantrekkelijk en het valt op dat er veel aandacht is besteed aan het eindresultaat. Op het eerste zicht lijkt dat geen probleem, maar bij de muziek van Hindi Zahra is het zeer confronterend om te zien hoe gelimiteerd de core business is als je al die frivole randfenomenen wegdenkt. Nummers zoals 'Oursoul' en 'Fascination' klinken fris en teder, maar zowel de tekst als de melodie missen een adequate diepgang.

Zo is het bluesy 'Set Me Free' allesbehalve een slecht nummer, maar nooit heb je echt het gevoel van spanning of spontaniteit. Het wordt allemaal iets te exact en artificieel afgerateld, waarbij je de indruk krijgt dat Hindi Zahra er zelf niet echt plezier aan beleeft. Ironisch genoeg is de ontstaanscontext van blues net terug te brengen tot sterke gevoelens die resulteerden in pareltjes over weemoed of onrecht. Bij Zahra ontbreekt dat volledig. Ergens speelt het ook in haar nadeel dat het repertorium van de jonge dame weinig verschilt van wat er de voorbije jaren is uitgebracht.

'Kiss & Thrills' schrijdt op een goed tempo voort, maar ook hier heb je het gevoel dat de sfeervolle ballon op ieder moment makkelijk kan doorprikt worden. Wederom is dit niet echt een uitschieter, het klinkt echter door de invloeden uit de desert blues nog net iets genietbaarder dan de rest. 'At The Same Time' is een andere (kleine) uitschieter. Tekstueel blijft het voor deze ene keer niet al te veel steken bij het oppervlakkige.

Hindi Zahra heeft een zachte en intrigerende stem, maar op het enerverende af wordt altijd het zelfde procédé toegepast. Nooit heb je het gevoel dat Zahra zich volledig geeft of uit haar schelp komt. Iets soortgelijks kan gezegd worden over het instrumentarium, de toonaard en klankdynamiek: te weinig afwisselend om er echt de oren voor te spitsen. Zo is 'Handmade' eerder in te delen bij leuke achtergrondmuziek en andere slappe kost, dan bij frisse en wervelende wereldmuziek.

Ongetwijfeld zal 'Handmade', in navolging van de vele andere populaire singer-songwriters, een zoveelste kassasucces zijn voor jazzlabel Blue Note (al kan jazz in dit geval wel tussen aanhalingstekens geplaatst worden). Laat u echter niet vangen aan de zoveelste hype. Deze elf nummers blijven enkel steken bij leuk en amusant maar kunnen nooit tot een diepere kern doordringen. Een pluim voor de productie, de resterende veren blijven op de hoed van ondergetekende zitten.

Hindi Zahra staat op 30 maart in de A.B. Club en op 27 juni op Couleur Café (Brussel).

www.hindi-zahra.com
www.myspace.com/zahrahindi

Door Quincy Cloet 08/03/2010 - categorie : music -

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

  Dit artikel heeft nog geen reacties. Klik hier om uw mening te geven.