Morrissey: Swords Digg* cd bespreking

Morrissey: Swords

Polydor, 2009

Voor Digg*ers van: de b-kantjes van Morrissey.

Het is crisis, dat geldt voor iedereen. Naast onze favoriete Maurice Lippens, Frank ‘ja, tuurlijk doen we dit gewoon voor het geld' Black, die van elke tour die er om geheel artificiële redenen komt ook nog eens drie dvd's en livealbums uitbrengt, staat Steven Patrick Morrissey met stip op twee. We moeten niet in elke review aanhalen wat hij in ‘Paint A Vulgar Picture' destijds zong, daar heb je Google voor, maar het aantal best ofs, verzamelingen b-kantjes of ‘Ringleader Of The Tormentors' (dat ook als compleet overbodige release geclassificeerd kan worden) dat de goeie man in zijn ondertussen goed vijftig jaar overspannende bestaan heeft gereleased is om balorig van te worden.

Vandaag dus ‘Swords', de verzameling b-sides van grosso modo dit decennium, meteen ook deze eeuw en dit millennium. Binnenkort alles daarvan verzameld in een handig overzichtje op deze eigenste webstek, het is maar dat u het weet. ‘Swords' omvat 18 nummers en 66 minuten, en niet alles is volkomen nieuw - dat is het bij Morrissey nooit. ‘Friday Mourning', ‘Munich Air Disaster' en ‘Don't Make Fun Of Daddy's Voice' ken je van ‘Live In Earls Court', ‘Drive-In Saturday' van ‘Alladin Sane'. En die is niet eens van hem.

Toch zijn er ook een aantal nummers die voor het eerst op een full cd worden uitgebracht, en de meeste daarvan zijn enigszins verrassend heel erg goed, en - nog verrassender - lief en zalvend. Morrissey is niet langer de scherpe cynicus - al is de boodschap er vaak niet neffe - maar lijkt je zacht in slaap te wiegen. Zoals op het ingetogen ‘Good Looking Man About Town' en ‘If You Don't Like Me, Don't Look At Me', waarin The Mozfather het gif lieflijk je oren in fluistert.

Ook ‘Christian Dior' valt bezwaarlijk een lieflijke ode te noemen, maar zonder aandacht voor het tekstuele (ben je altijd verloren bij Morrissey, oké) lijkt Moz wel gewoon een open boekje te geven aan de man in kwestie. Ook ‘Teenage Dad On His Estate' is fantastisch, en, het is u ongetwijfeld al opgevallen, Morrissey heeft zijn allerbeste titels opnieuw boven gehaald. Het nummer ervoor mag dan al geen hoogvlieger zijn, met een titel als ‘It's Hard To Walk Tall When You're Small' trek je minstens de esthetische aandacht.

De nummers die al eerder verschenen kent u als u adept bent, of leert u nu kennen, en dat doet u met graagte. ‘Friday Mourning' is een fijne woordspeling en een uitstekend nummer, ‘Munich Air Disaster' doet het verhaal van de Busbybabes - de erfzonde van elke Mancunnian. ‘Don't Make Fun Of Daddy's Voice' is nooit een persoonlijke favoriet geweest wegens te banaal, ‘Ganglord' is dat evenmin, maar het is wel heerlijk tongue-in-cheeck, als een moderne adaptatie van ‘The World Is Full Of Crashing Bores'. Delen we voor we aan het orgelpunt van dit schrijven komen nog mee dat ook ‘Because Of My Poor Education' en ‘I Knew I Was Next' in de smaak vielen, veel meer dan ‘Sweetie Pie', de enige echte draak op de plaat.

Los van dit alles staan er twee werkelijk alles verbrijzelende nummers op ‘Swords'. Het eerste is ‘Drive-In Saturday', en dat is uiteraard maar half Morrisseys verdienste. Het Bowienummer over een futuristische wereld waarin mensen via porno moet geleerd worden te copuleren wordt omgeturnd in een ode aan de New York Dolls, en Morrissey lijkt het nummer te brengen alsof Bowie het voor hem schreef. Voor de eeuwigheid. Het andere is ‘The Never-Played Symphonies', waarin Moz bijna al walsend voort meandert op een rijm dat ons tot in onze diepste ziel raakt.

Zo is Morrissey er opnieuw in geslaagd een totaal overbodig album toch bestaansrecht te geven en de kassa te spijzen. Want die begint vast leeg te raken door het herhaaldelijk afgelasten van optredens die in een al te druk schema (volgende week staat hij voor de tweede keer dit jaar in ons land, en er zijn nog tickets) werden ingepast. ‘Swords' is homogener dan je van een rariteitenalbum kan verwachten, en misstaat in geen enkele kast.

‘Swords' verschijnt eveneens in een luxe-uitgave met een 33 minuten durend optreden als bijlage.

Op 21 november treedt Morrissey op in de Club van Vorst Nationaal.