Volcano Choir: Unmap Digg* cd bespreking

Volcano Choir: Unmap

Jagjaguwar, 2009
Konkurrent

Voor Digg*ers van: experimentele freakfolkversies van Bon Iver.

Werd uw hartje ook tot ragfijne reepjes gefileerd door ‘For Emma, Forever Ago', het debuut van Bon Iver? Oefen dan alvast uw sierlijkste pirouette, want na de ep ‘Blood Bank' komt Justin Vernon alweer met nieuw werk op de proppen. Opgelet echter: Volcano Choir is niet zomaar een nieuw alter ego van de bebaarde Amerikaan. Vernon slaat namelijk de handen in elkaar met de postrockband Collections Of Colonies Of Bees. En met bevreemdende resultaten: waar Bon Iver's ultieme breakup-plaat de luisteraar nog bij de hand nam met intieme ambientfolk, stuurt Volcano Choir u zonder kompas hun zonderlinge en mysterieuze universum in. Op de tanden bijten is de boodschap!

Geen zin om die inspanning te leveren? Dan nog mag u Volcano Choir op uw beide knieën danken. Via de opnames van ‘Unmap' heeft Vernon namelijk genoeg vertrouwen getankt om met z'n solowerk naar buiten te treden. De rest is (recente) indiegeschiedenis. Uw nieuwsgierige oren kunnen die voorbode van Bon Iver's succes nu in uitgesteld relais beluisteren.

Verwacht echter geen proto-versie van ‘For Emma, Forever Ago'. Hoewel de ep ‘Blood Bank' duidelijk een paar transfusies inspiratie heeft toegediend gekregen van deze plaat, verschilt ‘Unmap' aanzienlijk van Vernon's uitgebeende folksongs. Laat u ook niet misleiden door de term ‘postrock' die op Collections Of Colonies Of Bees gekleefd wordt. Geen briesjes die crescendogewijs tot orkanen verworden op ‘Unmap'. Volcano Choir houdt zich ook ver weg van de traditionele postrock-sjablonen.

Maar hoe klinkt deze band dan wel? Een experimentele freakfolkversie van Bon Iver vat de etherische sound van Volcano Choir misschien nog het best samen. De hoofdzakelijk akoestische nummers wiegen zachtjes tussen song en soundscape en door hun schetsmatige karakter klinken ze onbestemd en ongrijpbaar. Als sigarettenrook glijden ze langs de tastgrage vingers van de luisteraar. Dat resulteert soms in heerlijk unheimliche ambient (‘Dote') en bizarre folkminiatuurtjes (‘And Gather', ‘Cool Knowledge'), maar evengoed in richtingloze sfeerschepping (‘Mbira In The Morass', ‘Youlogy'). Wanneer de schaarse bouwstenen (krakende percussie, zweverige stemmen, piano en akoestische gitaren) echter mooi in elkaar klikken, grossiert Volcano Choir in een bevreemdend woud van klanken waarin het zalig verdwalen is.

Gelukkig smijten Vernon en co de luisteraar geregeld de nodige kruimels toe middels bedwelmende zanglijnen en beklijvende melodieën. Zo is ‘Still' een hypnotiserend mooie versie van ‘Woods', een song die ook op de ‘Blood Bank'-ep te vinden was. Hier worden de vocale overdubs van Vernon echter fraai afgeboord met cirkelende gitaarmotieven en atmosferische synths, waardoor het kale ‘Woods' eindelijk z'n definitieve jasje krijgt aangemeten. Nog toegankelijker is ‘Island, Is', een typische Bon Iver-song die zo op ‘For Emma, Forever Ago' had kunnen staan. Het is weliswaar de enige.

Het experimentele karakter van deze plaat wordt namelijk zo goed als nergens verlaten. Zo begint ‘Seeplymouth' nog als een conventionele folksong, maar al gauw nemen smeulende noise en repetitieve drums de overhand en muteert het nummer tot een tranceopwekkende, percussieve mantra. En zo gaat de hele plaat gehuld in een bevreemdende waas die soms verveelt, maar vooral fascineert.

Volcano Choir plaveit niet enkel de weg voor het spannende en grillige songschrijverschap van Bon Iver. ‘Unmap' toont dan wel de experimentele paden die Vernon in de toekomst nog kan bewandelen, maar deze plaat staat ook op zichzelf als ongrijpbaar pareltje. Zowel voor fans van Bon Iver als voor avontuurlijk ingestelde muziekliefhebbers is deze plaat dan ook het ontdekken waard.

www.volcanochoir.com
www.myspace.com/volcanochoir