XL, 2009

Voor Digg*ers van: Britse zomerpop op een bedje van zuiderse ritmes.

Als de Britse auteur en illustrator Mervyn Peake één ding heeft doorgegeven aan zijn nageslacht, dan is het wel zijn liefde voor de schone kunsten. De man zette een schilderende dichter en een drummende vinoloog op de wereld, maar het acteurdebuut van zijn kleinzoon heeft hij jammer genoeg gemist. Toen de 9-jarige Jack Peñate in '94 deel uitmaakte van de cast van de door Sam Mendes geregisseerde musical ‘Oliver!' was hij immers al overleden.

‘Oliver!' betekende onrechtstreeks ook het begin van Peñates muzikale carrière, want met zijn gage kocht zijn eerste gitaar, versterker en effectpedaal. Toch zou het nog ruim een decennium duren eer de wereld kon kennismaken met 's mans liedjes. Nadat hij een tijdlang het Londense pub- en clubcircuit afdweilde met zijn composities, verscheen in 2006 zijn eerste single (‘Second, Minute, Hour'), een jaar later gevolgd door ep ‘Spit At Stars' en langspeeldebuut ‘Matinée'.

Tijdens Pukkelpop 2007 openbaarden Peñate en band zich aan het Belgische publiek (nu ja, die enkele tientallen die waren afgezakt naar het Chateau) als een soort Housemartins-op-speed. De debuutcd die anderhalve maand later verscheen  bood meer van hetzelfde. Of beter gezegd: een beetje té veel van hetzelfde. De singles ‘Spit At Stars', ‘Second, Minute, Hour', ‘Torn On the Platform' en ‘Have I Been a Fool' konden wel een stuk van de meubelen redden, maar als geheel kon ‘Matinée' door de wisselende kwaliteit van de songs niet overtuigen.

De perskritieken waren navenant. In plaats van ontmoedigd of misnoegd in een hoekje te zitten kniezen, besloot Peñate voor zijn tweede plaat echter een paar tandjes bij te steken. ‘Tonight's Today', de uitstekende single die al enkele maanden in high rotation zit van zowat alle radiostations, gaf al aan welke richting de nieuwe plaat zou opgaan. Peñate maakt nog steeds opgewekte liedjes die zich in een mum van tijd vasthaken aan de hersenschors, maar met de hulp van producer Paul Epworth (die meeschreef aan zes van de negen tracks) wordt de sound serieus opengetrokken.

Los van de betere kwaliteit van de songs, is het opvallend dat het nieuwe in die sound zich vooral situeert in de drums, de beats en de bassen. Peñate maakt in essentie nog steeds vlotte, meefluitbare songs, maar de elastische, overal omheen kronkelende baslijnen, het gebruik van latin ritmes en het verwerken van afrobeatinvloeden maken dat nagenoeg de hele plaat baadt in een zonnige, zomerse sfeer. Men kan dan ook niet om de invloed heen van Peñates vriend en held Norman Cook, aka Fatboy Slim (en eerder bassist bij o.a. The Housemartins en Beats International), die aanvankelijk de plaat zou hebben geproducet.

Peñate klinkt opgewekt en optimistisch, de sfeer is zomers, maar toch wordt niet in elk nummer alleen maar gezongen over hoe mooi het leven wel is. Het leven is bij momenten één groot feest, dat wel, maar op het einde gaan we hoe dan ook - laten we dat zeker niet vergeten - allemaal dood, daar komt het in grote lijnen op neer. ‘Let's All Die' is misschien niet de sterkste track van de cd, met zijn meebrulbare refrein is hij wel erg representatief voor de algemene teneur van ‘Everything Is New'.

Single ‘Tonight's Today' zijn we intussen nog altijd niet beu gehoord. De drie nummers die er op de plaat aan vooraf gaan - ‘Pull My Heart Away', nieuwe single ‘Be the One' en ‘Everything Is New' zijn eigenlijk nóg beter.  Ze vertonen stuk voor stuk alle kenmerken van de zogeheten perfecte popsong: een aantrekkelijke en aanstekelijke intro, een knappe melodie, een vlot in het oor liggend refrein en een arrangement dat zit als een maatpak.

Ook na dat kwartet swingt en zingt Peñate op dezelfde levenslustige wijze een eind weg (‘Give Yourself Away'! ‘Let's All Die'!), om voor het laatste nummer - het opvallend ingetogen en stemmige ‘Body Down' - plots op de rem te gaan staan en de gasten op zijn feestje met zachte hand naar de uitgang te leiden. Na deze track is het onherroepelijk gedaan, want ook dat heeft Peñate intussen geleerd na zijn (te) eentonige debuutplaat, namelijk dat de kwaliteit belangrijker is dan de kwantiteit.

Jack Peñate speelt op zaterdag 22 augustus in de Marquee op Pukkelpop.*

www.jackpenate.com
www.myspace.com/jackpenate

* Al wordt dat op zijn website en zijn website voorlopig nog niet bevestigd..

Door Laurent Deprins 27/07/2009 - categorie : music -

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

  Dit artikel heeft nog geen reacties. Klik hier om uw mening te geven.