Placebo: Battle for the Sun Digg* cd bespreking

Placebo: Battle for the Sun

PIAS, 2009

Voor Digg*ers van: de goede, oude Placebo uit de beginjaren.

Het zomerreces brengt festivals en een verschoven aandacht met zich mee. Daarom verschijnt deze Placebo nu pas in uw Huis van Vertrouwen, mooi tussen hun passages op Werchter en Pukkelpop, slechts twee van de pakweg 37 optredens die ze dit jaar in België afhaspelen. Onterecht? Absoluut niet, want om maar meteen een deuk in een open pakje boter te trappen: Placebo heeft op ‘Battle For The Sun' haar drummer, looks en demonen van zich afgeschud en knikt optimistisch en op geen enkel moment wraakroepend terug.

Met ‘Kitty Litter' wordt meteen duidelijk waar de band rond frontvrouw Molko nog steeds voor kan staan: keiharde teenage angst die we de laatste jaren veel te weinig hebben horen overwaaien uit Londen. De intro grijpt terug naar ‘Placebo', en meteen horen we een band - is het de inbreng van youngster Forrest in plaats van etterbuil Hewitt? - die er weer volop goesting in heeft.

R.E.M. rekende af met een aantal minderwaardige platen door al haar woede in een half uur ‘Accelerate' te gieten, hun vertrouwelingen kiezen voor het zalven. ‘Kitty Litter' mag dan geen ‘Nancy Boy' zijn, het nummer toont meteen hoe hárd de plaat komaf maakt met vullertjesalbum ‘Meds'. Daar naadloos bij aansluitend, alsof het één nummer in twee bedrijven was, openbaart ‘Ashtray Heart' zich als uitstekende single in wording: erg catchy, en een Placebo tonend die we misten sinds ‘Sleeping With Ghosts'.

En toch is ‘Battle For The Sun' meer dan een verzameling herinneringen aan wat Placebo in het verleden kon. Neem titelnummer ‘Battle For The Sun'. De band laat een nieuwe aanpak horen die hoop verpakt in een quasi perfecte opbouw, van gezapig naar uptempo, zonder ook maar een moment schreeuwerig hysterisch te worden. Molko blijft gecontroleerd, maar is er niet minder bezeten om.

Met het titelnummer heeft hij het hoogtepunt van de cd geschreven; de track is zelfs zo goed dat hij een beetje afsteekt tegen ‘For What It's Worth', de song die erop volgt. Die is zeker niet slecht, maar we missen het gewapende beton er rond en hebben ons bij elke luisterbeurt geërgerd aan het idiote casinoriedeltje halfweg. De single overstijgt de banaliteit niet, het album doet dat des te meer.

Het is net hierin dat ‘Battle For The Sun' verschilt van ‘Meds'. Zowel ‘Meds' als ‘Infra-Red' waren best aardige worpen, maar de albumtracks deden ons meer tranen plengen dan het verzamelde gild massahysterici voor de poorten van Neverland de afgelopen weken. Hier niks van dat alles. The ‘Never-Ending Why' is scherp als een mes, zoals we het in tijden niet meer hebben gehoord, ‘Speak In Tongues' is tegendraads, volgzaam en mooi tegelijk en ook ‘Come Undone' is aardig, hoewel minder dan 70% van het album.

‘Devil In The Details' zal de tand des tijds dan wel niet doorstaan, maar ook die song noopt ons vooralsnog niet tot het hanteren van de skiptoets. Die hanteren we bij nader inzien voorlopig enkel voor ‘Julien', een nummer dat gestoeld is op een wat alledaags electroriedeltje-van-een-band-die-het-niet-gewoon-is en dat eigenlijk nooit had mogen bestaan. ‘Julien' is een frietkot, geen Placebosong. Goeie bitterballen, dat wel!

Wie ons ten tijde van ‘Meds' had gezegd dat we ooit nog eens moeite gingen doen om een plaat van Placebo helemaal uit te luisteren, die hadden we met een kluitje de geschiedenis in gebombardeerd. Maar kijk, het heden liegt nooit, en tussen Roy Orbison en Carla Bruni passeerde Molko vanochtend vroeg de revue, en op geen enkel moment viel hij uit de toon.

De afgelopen weken hebben we ‘Battle For The Sun' herhaaldelijk cadeau gedaan - nogal wat verjaardagen en wiedergutmachungsmomenten in Casa Delafontana - en nooit zagen we minder dan een zich van oor tot oor ontplooiende glimlach. Neem de moeite om voorbij de looks en het nabije verleden te kijken, en je herontdekt je mooiste pubergevoelens. Altijd prijs, altijd gewonnen.

Placebo speelt op vrijdag 21 augustus op de Main Stage van Pukkelpop en komt op 6 december naar het Sportpaleis in Antwerpen.

www.placeboworld.co.uk
www.myspace.com/placebo