Akron/Family: Set 'Em Wild, Set 'Em Free Digg* cd bespreking

Akron/Family: Set 'Em Wild, Set 'Em Free

Dead Oceans, 2009
PIAS

Voor Digg*ers van: bands die zichzelf voortdurend opnieuw uitvinden en hun geluid verrijken met diverse invloeden.

Timing is everything. Het is zo een typische uitspraak voor gehaaide marketingtypes in veel te dure Hugo Boss-pakken. Maar clichés bestaan nu eenmaal omdat er een grote grond van waarheid in schuilt. Neem nu Akron/Family en Fleet Foxes: naast vestimentaire keuzes en een voorliefde voor beharing op het aangezicht, spelen beiden ook met country- en folkinvloeden en meerstemmige zang. Toen in 2005 het uitmuntende debuut van Akron/Family uitkwam, kreeg dat echter heel wat minder belangstelling dan dat van de Foxen, en kregen ze maar al te makkelijk het ‘alles en niets zeggende' etiket freak folk opgeplakt.

Maar Akron/Family bleef slechts één album stilstaan bij die pastorale countryfolk. Enkel de meerstemmige zangpartijen werden meegenomen naar de volgende albums, want stilstaan lijkt niet in de aard van deze band te liggen. Zo werden op het splitalbum met Angels Of Light ('05) de versterkers een eerste keer wat luider gedraaid en sloop psychedelische rock binnen. In 2006 zette de band een nieuwe interessante stap, een die weliswaar niet ieders cup of tea was: ‘Meek Warrior' kreeg een stevige shot free jazz mee en werd opgenomen met Hamid Drake, de man die achter de vellen zat bij Peter Brötzman en Ken Vandermark. De opvolger, ‘Love Is Simple' ('07), was hun minste werk: vooral de lyrics helden te sterk over naar belegen hippiepoëzie over love.

Voor de opnames van ‘Set ‘Em Wild, Set ‘Em Free' dienden zich enkele ingrijpende veranderingen aan. Zo stapte Ryan Vanderhoof op - hij die van alle bandleden het uiterlijk van een hippe in overtreffende trap had - om in een Buddhist Dharma center zijn dagen te gaan slijten, terwijl de groep zelf hun vertrouwde label Young God Records inruilde voor Dead Oceans. Die veranderingen hebben de band duidelijk goed gedaan en een nieuwe vitaliteit stroomt door de aders. ‘Everyone Is Guilty' is stomende funk, die zich ergens tussen Fela en Funkadelic situeert, en de degens kruist met Led Zeppelin. ‘River' kijkt naar de Nigeriaanse Highlife, met die heldere klaterende gitaar. De country- en folkroots van de band komen dan weer boven in ‘The Alps & Their Orange Evergreen' en ‘Set 'Em Free, Pt.1', twee rustige zalvende nummers.

Net als tijdens haar optredens is de band op haar best wanneer ze zich volledig kan uitleven in jams met rock, country en psychedelica. ‘Gravelly Mountains of the Moon' begint rustig, gaat dan in rockmodus, belandt even verderop in free jazz en eindigt in een waanzinnige, net geen kakofonische samenzang. ‘Many Ghosts' - de meest catchy song op de plaat - brengt even rust, maar in ‘MBF' drukt Akron/Family het gaspedaal weer in: wat begint met een stevige shot krautrock, verandert in een hypnotiserende lap noiserock. In ‘They Will Appear' komt Neil Youngs Crazy Horse op bezoek, met als resultaat een potige rocksong. ‘Sun Will Shine' en het door Crosby, Stills, Nash & Young geïnspireerde ‘Last Year' sluiten het album op een ingetogen manier af.

Akron/Family maakte met ‘Set ‘Em Wild, Set ‘Em Free' weer een ontzettend boeiend en bijwijlen bevlogen album. De voortdurende evolutie van de band en de manier waarop ze omgaat met verschillende invloeden (en die perfect weet te incorporeren binnen de eigen sound) is bijzonder knap. Akron/Family staat er weer, en we kijken al uit naar hun volgende trip.

www.akronfamily.com
www.myspace.com/akronfamily