 |

Rough Trade, 2007
Voor Digg*ers van: Caroline, Devics.
De eerste klanken die ‘Ace Of Hearts’ voortbrengt zijn zonder twijfel hemels te noemen: ‘In Amsterdam’ verglijdt van een Sigur Ros-echoënde intro naar de feeërieke tonen die we het laatst hoorden op Caroline’s debuut. Muzikaal klinkt deze song als een wandeling doorheen een wolkenveld, maar thematisch verbergt het een tragisch thema. Amsterdam was namelijk een onheilsoord voor zangeres Rex Garfield (u las dat goed: ‘zangeres’ en ‘Rex’), die er in de zomer van 2000 een val maakte die haar vanaf de middel verlamde. Hoe moeilijk dit aanvankelijk ook te geloven valt, toch was er ook aan deze medaille een glimmende kant, en daarvan getuigt de minisong ‘Slow Down’. Rex ziet in dat ze naar de toekomst toe moet leven (“Stop choking on the things that could have been”) en gaat hierin zelfs zo ver dat ze niet toelaat dat dit ongeval een drastische impact op haar leven maakt: “It’s not a big change and somehow I have been prepared”. Op dit moment voelt ze in zichzelf een drang om te musiceren opborrelen die vroeger nog nooit zo sterk was. Deze kracht bundelt ze samen met Ste Rasch, haar vroegere bandmate bij The River Phoenix en huidige partner, in Green Pitch.
De totstandkoming van deze plaat is alvast een teken van een ijzersterk karakter en een grote passie voor muziek én het leven, maar de vraag blijft natuurlijk of ze ook de kritische luistertest doorstaat. En jawel, ook nadat de eerste twee tracks je even hebben doen smelten, valt er nog heel wat te ontdekken. Centraal staat het ingetogen materiaal zoals de bloedmooie titelsong, maar geregeld wordt een doorbreking ingelast die ervoor zorgt dat het album geen snooze-modus induikt. De afwisseling die indiepop zoals het aanstekelijke ‘Reverse’ biedt, doet denken aan de werkwijze van Devics, die nogmaals zeer effectief blijkt te zijn: deze temposwitches zijn allesbehalve breukpunten, maar maken de plaat net veelzijdiger en beter beluisterbaar.
Ook het oog voor detail verdient een pluim, want hoewel dit materiaal straalt omwille van zijn puurheid en eenvoud, zijn er vrijwel steeds minutieuze accenten die de songs pas echt afwerken. Een prachtvoorbeeld is ‘Haunted By The Moon’ waarin de kleine muzikale variaties het organisch karakter niet aantasten, maar net van een nog warmere gloed voorzien. Ook elders houdt deze techniek het interessepeil hoog; luister maar eens naar de ijle pianotikjes in ‘No Further Notice’, het trompetintermezzo in ‘Liverpool’ of de zachte stroomversnelling die het prachtige ‘Going South’ neemt. Enkel op ‘Midnight’ ontbreekt dit beetje meer, waardoor het blijft steken in het simpele gitaararrangement dat het liefdesduet een wat melige klank geeft.
Echt origineel klinkt ‘Ace Of Hearts’ niet. Ook songs als ‘Unpredictable, Illogical’ en ‘Annie’s Voice’ deden ons denken aan Caroline, die op haar beurt al een braver antwoord op Björk gaf. Maar dit pretentieloze, zachte geluid toont dan ook geen enkele ambitie om de muziekindustrie op zijn kop te zetten. In plaats daarvan horen we een duidelijke hartslag kloppen achter elke song, waardoor het werk alsnog ontegensprekelijk persoonlijk gaat klinken. ‘Ace Of Hearts’ wordt zo meer dan een teken van doorzettingsvermogen en is in eerste instantie een sterke plaat die elk gevoelsmens zal bekoren.
Official site MySpace
Door Tom De Moor 12/11/2007 - categorie : music - 
verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook
  Dit artikel heeft nog geen reacties. Klik hier om uw mening te geven. 
|