The Killbots: The Killbots Digg* cd bespreking

The Killbots: The Killbots

Funtime, 2007

Voor Digg*ers van van: het betere gitaarwerk.

Driewerf hoera voor Limbomania! Ware het niet dat ze The Killbots anno 2003 uit de anonimiteit hesen, dan zouden deze Limburgse gitaarfetisjisten noch uw plaatselijke tuinfeest platgespeeld hebben, noch met deze titelloze eerste komen aanzetten. Hoewel, “titelloze tweede” zou hier gepaster zijn: enige jaren terug trachtten ze namelijk '8 Balls of Steel' aan platenmaatschappijen allerhande te verpatsen. Geen énkele hapte toe, wat ons nog maar eens met de neus op de crisis in muziekland drukt.

Over naar het heden: Funtime Records achtte de tijd eindelijk rijp voor wat gitaargeweld, en in de slipstream van El Guapo Stuntteam speelden The Killbots zich in het oog van iedere zichzelf respecterende luchtgitarist. Heeft u het niet zo voor oeverloos gesoleer, maar gaan refreinen met hoge meezingbaarheidsfactor er bij u in als zoete koek? Ook in die discipline is dit een meer dan puike plaat geworden. Wanneer we de beukende geluidsmuren en roffelende drums zouden wegdenken en ze zouden inruilen voor , we zeggen maar iets, een akoestische gitaar, zou driekwart van de songs moeiteloos overeind blijven.

2 instrumentale nummers telt 'The Killbots': 'The Counts of Modo' en 'Tantra'. Ondanks de zeer puike zang, prijken juist deze nummers bovenaan onze most played list. 'The Counts of Modo' vanwege de verkwikkende pauze die het vormt tussen 2 stormrammen als 'Rule Me Out' en 'Pay The Dues', en nog veel meer vanwege de vage Black Sabbath- echo's. 'Tantra' doodeenvoudig omdat het zich zo bij het beste van Tool of Neurosis kan scharen. “Overdrijven we nu niet een beetje?”, hoor ik u al roepen? Neem de proef op de som!. Deze epische afsluiter schreeuwt gewoon om een montage boven een monumentale strijdscène. Ridley Scott, take the hint! Om heel eerlijk te zijn: met behoorlijk wat slechte wil speurden we gedurig naar een valse noot, maar het duiveltje in ons moest op z'n honger teren; 'The Killbots' bulkt van het vakmanschap.

Het hoofdzakelijk uit gitaren bestaande instrumentarium wordt bespeeld met een danig grote maturiteit waar wij, met ons belabberde gepingel -Smoke on the Water' lukt nog net - slecht afgunstig op kunnen zijn. Waren het niet deze instrumentals geweest die ons in een goede luim brachten, dan zou het net zo goed eender welk ander nummer kunnen zijn. 'Fright Train' bijvoorbeeld leunt zeer dicht aan bij wat El Guapo deed op 'Accusations Blues', terwijl 'The Whore (Without a Pussy)’ veel snediger is dan men uit z'n titel zou opmaken. Vergeef ons als we uw favoriet niet vernoemen, maar wees zeker die we die ook digg*en.

Vast staat dat The Killbots in 2007 veel zieltjes, waaronder ongetwijfeld enkele festivalorganisatoren, voor zich zullen winnen. 2008 belooft een wel zeer leuke zomer in petto te hebben. Nu alleen het weer nog, Sabine?