Okkervil River: The Stage Names Digg* cd bespreking

Okkervil River: The Stage Names

Jagjaguwar, 2007
Konkurrent

Voor Digg*ers van: indie-rock met hoog singer-songwritersgehalte

Als een schouderklopje van oude rot Lou Reed al niet helpt om echt door te breken, zit er niks anders op dan zelf maar de loftrompet te steken over deze indie-rockgroep rond singer-songwriter Will Sheff uit Austin, Texas. Het vierde wapenfeit van Okkervil River ligt indertussen in de winkelrekken, nochtans waren wij nog niet volledig bekomen van hun meesterwerk uit 2005. 'Black Sheep Boy', genoemd naar het gelijknamige nummer van Tim Hardin, kun je nog het best omschrijven als een conceptplaat waarop Sheff in de huid kruipt van een wel zeer beklagenswaardig zwart schaap. De teksten en de stem deden vervolgens de rest. Mocht u ons niet willen geloven, dan raden wij vooral de song 'For Real' aan. Wie hierna nog geen greintje medelijden in zich voelt, moet alvast niet verder lezen: Okkervil River is dan niet your cup of tea.

Wie op 'The Stage Names' dezelfde in weemoed en frustratie gedrenkte songs verwacht als op de vorige plaat, moeten we echter teleurstellen, want nog nooit klonk Okkervil River zo 'vrolijk' als op 'The Stage Names'. Vooral in 'A Hand to Take Hold of the Scene', dat we met wat fantasie gerust de 'Shiny Happy People' van Okkervil River zouden kunnen noemen (ja wij hebben veel fantasie), komt het zonnige karakter van Will Sheff naar boven. En ook in het euforisch klinkende 'You Can't Hold the Hand of a Rock and Roll Man' begin je te twijfelen of Sheff geen overdosis prozac heeft geslikt.
En toch voelt dit album onmiskenbaar aan als een echt Okkervil River album, wat vooral toe te schrijven is aan die typische intensiteit waarmee de songs gebracht worden en de alweer zeer leuke teksten van de hand van Sheff. Op dit album graait hij gretig in de culturele geschiedenis van de afgelopen eeuw, waardoor dit album wederom als een conceptplaat mag bestempeld worden.

Vooral bij het beluisteren van 'Plus Ones' zal er al snel een belletje rinkelen. Als u Will hoort zingen over de honderste luchtballon waar geen mens op zit te wachten of die 51ste manier waarop je je geliefde kan verlaten, moet u al echt een muziekanalfabeet zijn om deze referenties niet te kunnen plaatsen. Voor de echte melomaan zitten er zelfs genoeg andere verwijzingen in om nog een tijdje zoet te zijn. Maar niet alle songs zijn het zonnetje in huis. Opener en eerste single 'Our Life is not a Movie or Maybe' klinkt als vanouds en dus heerlijk: Sheff die zingt alsof zijn leven ervan afhangt en met die verbetenheid die duidelijk maakt dat hij elk woord niet alleen meent maar ook meegemaakt heeft. In het refrein krijgt hij zelfs weerwerk van een vrouwelijk koortje, dat hem ooh oohs toezingt alsof het een echt Grieks koor was. Het is deze intensiteit die de muziek van Okkervil River enerzijds zo uniek maakt, en anderzijds zo verslavend.
'Savannah Smiles' klinkt alsof je een juwelendoosje zou opendoen om daar een breekbaar juweel te ontdekken dat uiteindelijk ooit gedragen werd door de pornoactrice Savannah. Om maar te zeggen dat Will Sheff het culturele erfgoed van de twintigste eeuw wel zeer ruim interpreteert.

Ons favoriete nummer is naast de opener 'Unless It Kicks'. Een nummer dat uit zijn schelp kruipt als een busker die slecht geslapen heeft en na een kopje koffie de winkelstraten intrekt. Om uiteindelijk een volledige rockgroep rond zich te verzamelen die zelfs de meest fervente shopaholics niet kunnen negeren. Wij zouden onze laatste centen in de gitaarkoffer willen deponeren bij het horen van deze klanken.
Het slotnummer 'John Allyn Smith Sales', over de schrijver John Berryman, valt uiteen in twee delen, en voor wie zich afvraagt waar je het einde van deze song al eerder gehoord hebt, kunnen we vertellen dat het om een cover gaat van het Beach Boys nummer 'Sloop John B', waardoor het album eindigt door zijn zonnige kant nog eens te tonen.
'The Stage Names' is nog maar eens het bewijs dat Okkervil River een band is die meer succes verdient dan haar verkoopcijfers laat uitschijnen. In de eerste week na de release verkocht dit album in het thuisland 10 000 exemplaren en wat ons betreft mogen daar gerust een paar nulletjes bij. Will Sheff is immers zo'n integere artiest die gewoon muziek maakt voor zijn eigen plezier en daar tegelijkertijd anderen enorm mee kan plezieren.

Wie eenmaal gezwommen heeft in deze rivier, zal zich al snel vervelen in enig ander tropisch zwemparadijs waar in tegenstelling tot bij Okkervil River de bomen en bubbels vals zijn. En als u mij niet gelooft, moet u het ome Reed maar eens vragen.

MySpace