home muziek besprekingen film besprekingen concert besprekingen evenementen sites forum nieuws zoeken
aMute: The Sea Horse Limbo



Intr-Version, 2006

Jerôme Deuson is één van de underdogs van de Belgische muziekscene. De Brusselaar bracht in 2004 onder de noemer aMute met A Hundred Dry Tears zijn debuutplaat op de markt. De in het milieu zeer gesmaakte postrockplaat bracht hem een plaatsje op in het voorprogramma van onder meer Einstürzende Neubauten en zelfs een slot op het prestigieuze Sonar-festival. Later dat jaar besloot hij ook de andere kant van de muziekwereld te verkennen en stichtte samen met Alain Lefebvre het label Still, dat het werk van hun favoriete alternatieve artiesten wil promoten (in het aanbod zijn onder meer Deuson's zijproject Arden, Off the Sky en Immune te vinden). Dit jaar dook hij zelf weer de studio in voor de opnames van de tweede aMute-plaat, die als ‘The Sea Horse Limbo' boven de doopvont passeerde. Het album wordt aangekondigd als "een wereld van contrasten, waar abstractie aan stevigheid en ritme gekoppeld wordt, poppy riffs het opnemen tegen dromerige vergezichten en gladde ontwikkelingen zich onverwacht in hoekige vormen gieten". Benieuwd hoe dat klinkt.

Zoals wel vaker in dit genre is ook 'The Sea Horse Limbo' een plaat geworden die in feite in zijn geheel gehoord moet worden. De negen tracks lopen niet in elkaar over, maar om echt van de plaat te genieten, moet je de grenzen ertussen laten vervagen en de totaalsfeer opsnuiven. Het dromerige element uit de beschrijving wordt zo al snel de overheersende schakel. De lichte post-rock met sporadische vocalen en invloeden van ambient schept een oase van rust en zorgt voor een idyllische vlucht. De beste tracks op de plaat gaan uit van een confrontatie van verschillende sferen. Het magistrale ‘The Floating Boat' begint met een metaalachtige noise die stilletjes aan plaats ruimt voor de aarzelende, fragiele vocalen. ‘Hit My Country' zorgt met strijkers voor een warme toets tussen de kille synth loops en machinale drums alvorens uit te monden in een meer rockgerichte melodie, waarbij de elektrische gitaar aan het einde de shift van de akoestische overneemt. Het magnum opus van het album, ‘Oh! Le Zeppelin', is een lappendeken van stijlen waarin drum ‘n' bass, feërieke soundscapes, lichte goth en postrock in zijn puurste vorm op een bijna organische wijze in elkaar overvloeien. Deze staalkaart doet even denken aan 65 Days of Static, maar biedt een minder hectische variant van hun werk en laat zo ook het bombastische kantje achterwege. Een andere referentie die hier en daar in het achterhoofd komt piepen, is Xiu Xiu, zoals in de scherpe, verdraaide vocalen van ‘Why Do I Run Seasons So Fast'.

Hoewel het steeds moeilijker wordt om binnen de nis van postrock nog innoverend uit de hoek te komen, kan aMute dankzij zijn intimistische aanpak de vergelijking met de groten doorstaan. Deuson slaagt erin vrijwel elk nummer een humane toets te geven, hoewel het begin vaak aan desolaat wasteland vormt. Het licht industriële begin van ‘Disco Flags Are All Around You' zwelt zo bijvoorbeeld steeds aan om vanaf de introductie van de vocals uit te monden in de bezwerende sfeer die we hoorden op het laatste album van Lamb. In vergelijking met de concurrentie duiken hier meer stemmen op, maar toch overheersen ze nooit de nummers, waardoor de focus steeds op de orkestratie blijft liggen. Als gasten nodigde Deuson onder meer Jean-Paul Dessy en Jenna Robertson (bekend van Avia Garden) uit, maar behalve op het titelnummer hanteert hij een strikte scheiding der geslachten. Losstaand kunnen sommige tracks, zoals het wat monotone ‘When Cyclic Brussels Gave Up, It Turned Me On', flou klinken, maar binnen de context van het album staan alle nummers op zijn plaats.

Zoals aangekondigd biedt 'The Sea Horse Limbo' even een wereld op zich. Vanaf de pastorale openingsklanken van ‘Why Do I Run Seasons So Fast' tot het zacht uitdijende ‘(H)and In The Sand' slaagt Deuson erin de aandacht te houden zonder de betovering te doorbreken. Dit is Belgisch, maar kan zich zonder vrees als waardige medespeler op de internationale markt gooien.

Door Tom De Moor 04/11/2006 - categorie : music - Afdrukken

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

 Lees de reacties (2) van anderen of geef uw mening

Blader in ons volledig archief
CD van de week

John Mellencamp: No Better Than This
ijzersterke folksongs
Featured
The Kings of Frog Island: III
met overtuiging en liefde
Sahg: III
januskop
John Mellencamp: No Better Than This
ijzersterke folksongs
Pulled Apart By Horses: Pulled Apart By Horses
onversneden furie
Spiritual Beggars: Return to Zero
misstap
© Copyright Digg*    Contact*    Redactie*    About Digg*    Privacy*    Adverteren*    Webdesign* by T-kila...
eXTReMe Tracker
cached on 09.09.2010 11:34:23  Page generated in 0.3231 seconds.