Johnny Cash: American IV: The Man Comes Around Digg* cd bespreking

Johnny Cash: American IV: The Man Comes Around

Lost Highway, 2002
Mercury

Chronische diarree, kinkhoest, eksterogen, flatulentie, beroerte, acute longontsteking, zweetvoeten, oorsuizingen, hartaanval, prostaatproblemen, duizeligheid, depressie en aambeien. Wie uit deze vrij uitgebreide lijst de aandoening kan halen waaraan Johnny Cash de voorbije vijf jaar niét aan ten prooi is gevallen, is een crack. De man zelf ook, natuurlijk. Alleen een harde klimt telkens weer uit het dal, en laat dat nou net de soort sterren zijn die we bij Digg* zo appreciëren. Genoeg rond de pot gedraaid: onze ouwe (70) heeft een nieuwe cd uit en dat zullen we geweten hebben. 'The Man Comes Around' is alweer het vierde topalbum op rij dat good ol' Cash samen met topproducer Rick Rubin uit de mouw schudt. De ingrediënten zijn hetzelfde: op zijn eigen onnavolgbare manier drukt Cash een eigen stempel op wereldhits of minder bekende nummers van wereldsterren. Naast enkele voor de hand liggende covers ('I'm So Lonesome I Could Cry') geef Johnny weer enkele lesjes in interpretatiekunst. Vooral zijn versie van Nine Inch Nails 'Hurt' is fantastisch. Cash maakt elk woord, elke zin van deze hemeltergend mooie song de zijne, in een duidelijke verwijzing naar het lijden dat hij de laatste tijd kreeg voorgeschoteld. Een nummer dat duidelijk het uiterste vergde van deze krasse knar. Ook niet vanzelfsprekend: de beklijvende cover van Simon & Garfunkels onsterfelijke 'Bridge Over Troubled Water', dat Cash zingt alsof ie elk moment het loodje kan leggen. Of wat te denken van de recht toe recht aan akoestische versie van Soundgardens 'Rusty Cage', dat door de grijsaard wordt omgeturnd tot pure country. en de vrij amusante cover van 'Personal Jesus', oorspronkelijk van Depeche Mode? Hét icoon van de country heeft weer toegeslagen, en weer is er niemand die daar omheen kan.