My Little Cheap Dictaphone: Small Town Boy Digg* cd bespreking

My Little Cheap Dictaphone: Small Town Boy

Ingram, 2006

Muziek van over de zuidelijke taalgrens wordt door ons, Vlamingen, wel eens onterecht als muziek uit een ander deel van de wereld beschouwd. Veel meer dan Soeur Sourire, Jo Lemaire en Girls in Hawaii komt bij de gemiddelde Vlaming niet op, en al zeker niet bij de gemiddelde Nederlander, wanneer je vraagt welke muzikale projecten die kent uit onze anderstalige provincies. Doodzonde, want de Waalse scène, als we deze veralgemening even mogen gebruiken, is op dit moment even bloeiend als de bak geraniums in uw voortuin en laat zich niet enkel opvallen door schrijvers van carnavalhits die later door Madonna geplagieerd worden, maar verdient door een band als My Little Cheap Dictaphone meer van onze aandacht.

Als de naam Hollywood Porn Stars u iets zegt, want ja, die blijft wel langer hangen, dan zit u al in de juiste kweekvijver te vissen. Gemeenschappelijk element is Redboy, het grote brein achter en het stemgeluid van het Luikse trio My Little Cheap Dictaphone. In 2002 begonnen deze jongens eraan met ‘Music Drama’ en lazen ze de ene positieve recensie na de andere. Vier jaar later ligt ‘Small Town Boy’ in de winkelrekken en kunnen we een nieuwe goedkeurende beoordeling aan hun palmares toevoegen.

Dit Luikse trio rond Redboy, dat al tourde met Bonnie ‘Prince’ Billy en Nada Surf, maakt rustige en minder rustige (folk)rock met country- en bluesinvloeden. ‘Small Town Boy’ pakt uit met warme nummers, die naast de klassieke bezetting regelmatig begeleid worden door cello, viool en piano. Het album bevat enkele nummers die goed zouden meedraaien in de Afrekening, waaronder opener ‘Devil’. Het lijkt wel of dEUS of Millionaire losbarsten, want ‘Devil’ bezit een hevigheid die wat afwijkt van de gemiddelde sound van My Little Cheap Dictaphone. “I drank the devil’s breath. Now I’m awake”, laat Redboy ons weten. Stoere praat voor een stoer nummer. ‘Crazy to Love’ heeft een triphop kantje, hitpotentieel en een refrein dat blijft hangen. Gitarist Anthony Sinatra haalt volle geluiden uit zijn instrument door het gebruik van een ‘ebow’. Dit elektronisch apparaat creëert een elektromagnetisch veld dat op zijn beurt effecten uit de snaren krijgt die je er met de vingers of het plectrum niet snel kunt uitpuren.

Bijzonder leuk, al is dat niet voor de persona non grata in kwestie, is ‘Why Are You Here’. Redboy valt direct met de rustige deur in huis en begint met een eenvoudige akoestische gitaar. Het refrein vormt elke keer een tussentijdse climax door een aanzwellende trombone. We zullen de Coldplay-opmerking bij ‘Put a Smile Upon Your Face’ maar achterwege laten en zeggen liever dat dit een van de meer vrolijke nummers van het album geworden is, iets wat de titel al een beetje doet vermoeden. Frisse, snelle ritmes, die dicht aanleunen bij het swingende werk van Absynthe Minded, wisselen af met rustmomenten.

De tweede helft van ‘Small Town Boy’ haalt de sterkte van de eerste niet en bevat naast enkele hardere songs (‘Cha Cha’ en ‘What You Are Doing’) een aantal nummers die het aan originaliteit ontbreekt om bij te blijven. Een sterkhouder is ‘Day is Ending’. De opname zit er misschien voor iets tussen, maar de stem van Redboy lijkt hier opvallend goed op die van Gunter Verspecht van Stash. De strofes liggen muzikaal ook dicht in de buurt van deze band, terwijl het refrein ons in de regionen van 16 Horsepower brengt. Een new age koor wordt net stil genoeg gehouden om het nummer niet te laten verdrinken in pathetiek.

Zal het deze Waalse jongens lukken om in Nederlandstalige contreien door te breken? Het is de rockers alleszins van harte gegund, maar wanneer het radiowezen niet echt meewerkt, wordt het moeilijk. Gelukkig is er nog die multimediaketen in Leuven, Brussel, Gent en Antwerpen waar My Little Cheap Dictaphone binnenkort speelminuten krijgt en waar u ze gratis kan bewonderen. Als dat al geen goede stap vooruit is!

http://www.myspace.com/mylittlecheap
http://www.mylittlecheap.net