Tomàn: Catching a Grizzly Bear, Lesson One Digg* cd bespreking

Tomàn: Catching a Grizzly Bear, Lesson One

Zeal, 2005
Konkurrent

Bands met een goed gevoel voor humor, het is een zeldzaam, met uitsterven bedreigd ras. Tijdens optredens krijgen we vaak meer holle bindteksten en clichématige frasen als “How are you feeling, Belgium?” over ons heen dan dat we getrakteerd worden op een originele vondst. Wanneer we dan toch op een grappige songtitel stoten, durft de muziek wel eens tegenvallen ( het voorbeeld bij uitstek: Cornershop ). Vooraleer men ons beschuldigt van zwartgallig doemdenken en pessimisme waar Trent Reznoreen puntje aan kan zuigen, willen we toch vermelden dat het wel degelijk anders kan. De zelfspot die ’t Hof van Commerce in zijn videoclips en optredens tentoonspreidt bijvoorbeeld, verdient alle lof. In dat verband viel ons ook het grappig getitelde debuut van Tomàn op. In het (overigens fraai uitgegeven) cd-boekje wordt vermeld waaruit die eerste les nu bestaat: “Disguise yourself as a good-looking salmon ( or as a fresh trout ), when the bear catches you, take him by surprise”. Noem ons vastgeroeste droogstoppels, maar dit vinden wij best amusant. Wanneer bleek dat de groep deze droge humor koppelt aan muziek die ons kippenvel bezorgde, kon het helemaal niet meer stuk.

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen: origineel en vernieuwend klinkt de muziek van Tomàn helemaal niet. Ze spelen warme, vertederende postrock die aanvoelt als een fleece dekentje wanneer de temperatuur buiten onder het vriespunt zakt. De zuivere, melancholische gitaarklanken van Explosions in the Sky worden gekoppeld aan subtiele synthesizers die zo weggelopen zijn uit het oeuvre van Grandaddy. Verder ontwaarden we ook reminiscenties aan Mogwai, Pinback, Spain en Death Cab for Cutie. Hoeft dit gebrek aan een eigen geluid een beletsel te zijn om van een goede plaat te spreken? Tuurlijk niet, met wat slechte wil kan men Interpol ook bestempelen als een veredelde Joy Division-tribute band. Hoewel de invloeden van de genoemde bands iets te nadrukkelijk aanwezig zijn, grijpt de muziek van Tomàn je onmiddellijk naar de keel. Net als hun Schotse zielsgenoten van Mogwai zijn de muzikanten van Tomàn meesters van het crescendo. Het meest beklijvende voorbeeld hiervan is opener ‘Deportivo’: het nummer wordt op meticuleuze wijze laagje per laagje opgebouwd. Trage gitaarklanken krijgen het gezelschap van zachte percussie en weidse synths. De sfeer wordt intenser met de minuut tot een drumbreak de finale inluidt. Het tweede nummer, ‘Also For Example’, laat ons even op adem komen: in tristesse badende vocals worden vergezeld door minimale, knisperende elektronica verzorgd door Jürgen de Blonde (aka Köhn), die de plaat gemixt heeft in zijn huis in Gent. Zijn oor voor detail verleent de plaat een subtiliteit die een lange houdbaarheidsdatum tot gevolg heeft. De vergelijking met ‘Girls Beware’, de laatste plaat van de Portables, dringt zich soms op. Niet elk nummer op ‘Catching a Grizzly Bear, Lesson One’ haalt hetzelfde niveau als de eerste twee songs, maar door het brede en gevarieerde klankenspectrum, dat toch een intrieste, verstilde sfeer toelaat, blijft de plaat boeien tot het einde. We kunnen enkel besluiten dat het goed gaat met de Vlaamse postrock. Na de geslaagde ep van Madensuyu levert Tomàn een plaat af waarmee ze wel eens een verdiende doorbraak zouden kunnen realiseren. De groep treedt op tijdens de Gentse Feesten in Café Video. Wij zullen er zijn en we hopen van u hetzelfde.